ನಾಳೆ ಕಾರ್ತಿಕ ಹುಣ್ಣಿಮೆ.
ಇವತ್ತಿನ ಅಧ್ಯಾಯ ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಲೋಕದಾಚೆ ಎಲ್ಲೋ ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ತಮ್ಮ ವಂಶದವರಲ್ಲೇ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ಆ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ತಮಗಾಗಿ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿ ಅಂತ. ದೊಡ್ಡ ಔತಣ ಅಲ್ಲ. ಗಯಾ ಯಾತ್ರೆಯೂ ಅಲ್ಲ.
ಅದಕ್ಕಿಂತ ತುಂಬಾ ಸರಳವಾದದ್ದು… ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ವಿಚಿತ್ರವಾದದ್ದು. ಒಂದು ಎಳೆಯ ಹೋರಿ ಕರುವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು.
ಏನಿದು ಈ ಹಳೆಯ ಆಚರಣೆ? ಇದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಏನು ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ಇವತ್ತು ಕಥೆ ಇಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ವಸಿಷ್ಠರು ಜನಕ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ಈ ಮಾಸದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಏನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ದಿನವೂ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮತ್ತು ಯಾವತ್ತೂ ಮಾಡಬಾರದ ಏಳು ಕೆಲಸಗಳು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿಮಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ತರಬಹುದು.
ಹೋರಿ ಬಿಡುವ ಬಗ್ಗೆ ವಸಿಷ್ಠರ ಮಾತು
ವಸಿಷ್ಠರು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಿಂದಲೇ ಶುರು ಮಾಡಿದರು.
"ಜನಕಾ, ಕಾರ್ತಿಕ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಒಂದು ಎಳೆಯ ಹೋರಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಮುದ್ರೆ ಹಾಕಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು. ಆ ದಿನದಿಂದ ಅದು ಯಾರಿಗೂ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ನೊಗ ಕಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ದುಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೇ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಅಂದರೆ ಹೋರಿಯನ್ನು ಬಿಡುವುದು."
"ನಿನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಕಾರ್ತಿಕ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ತಮ್ಮ ವಂಶದ ಯಾರಾದರೂ ಇದನ್ನು ತಮಗಾಗಿ ಮಾಡಲಿ ಅಂತ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ."
"ಇದು ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ. ಇದಿಲ್ಲದೆ ಗಯಾ ಶ್ರಾದ್ಧ, ವರ್ಷದ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಮಹಾಲಯದ ತರ್ಪಣ… ಯಾವುದೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ತಿ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಮಂತನಿರಲಿ ಬಡವನಿರಲಿ, ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು."
ಆಮೇಲೆ ದಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದರು.
"ಅದೇ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಒಂದು ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಜೊತೆ ದಾನ ಮಾಡು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದವನು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಆಳುತ್ತಾನೆ."
"ದೀಪ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನಾಗಲಿ ಸಾಲಿಗ್ರಾಮವನ್ನಾಗಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ಮುಂದಿನದರಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ."
ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದ ಏಳು ಕೆಲಸಗಳು
ನಂತರ ವಸಿಷ್ಠರು ಮಾಡಬಾರದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಣಿಸಿ ಹೇಳಿದರು. ಏಳು.
ಒಂದು. ಈ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ತಲೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಎಣ್ಣೆಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು.
ಎರಡು. ಹಗಲು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬಾರದು.
ಮೂರು. ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು.
ನಾಲ್ಕು. ಮಠದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು.
ಐದು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು.
ಆರು. ನಿಷೇಧಿಸಿದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು.
ಏಳು. ವೇದಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನಾಗಲಿ ನಿಂದಿಸಬಾರದು.
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡೋಣ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಜನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಇವನ್ನೇ.
ಐದನೆಯದು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ.
ಬ್ರಹ್ಮದೇವರೇ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರು ವಸಿಷ್ಠರು: "ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವವನು ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿನೀರಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಹೆಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ." ಹೌದು. ಹೆಂಡ. ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೂರವಾದದ್ದು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ. ಹುಷಾರಿಲ್ಲದವರು ಮಾತ್ರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಹುದು.
"ಸೂರ್ಯ ತುಲಾ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೂ ದಿನಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು," ಎಂದರು ವಸಿಷ್ಠರು. "ನದಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೆರೆ. ಕಾಲುವೆ. ಬಾವಿ. ನೀರು ಹುಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಪುಣ್ಯನದಿಗಳನ್ನು ಆ ನೀರಿಗೆ ಕರೆ."
ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸರಳವಾದ ಶ್ಲೋಕ ಇದೆ.
"ಗಂಗೇ ಚ ಯಮುನೇ ಚೈವ ಗೋದಾವರಿ ಸರಸ್ವತಿ. ನರ್ಮದೇ ಸಿಂಧು ಕಾವೇರಿ ಜಲೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸನ್ನಿಧಿಂ ಕುರು."
ಗಂಗೆ, ಯಮುನೆ, ಗೋದಾವರಿ, ಸರಸ್ವತಿ, ನರ್ಮದೆ, ಸಿಂಧು, ಕಾವೇರಿ… ಬನ್ನಿ, ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ.
ಏಳು ನದಿಗಳು. ಒಂದೇ ಬಕೆಟ್ ನೀರು. ಅದೇ ಕಾರ್ತಿಕದ ಶ್ರದ್ಧೆ.
ಆರನೆಯದು. ನಿಷೇಧಿತ ದಿನಗಳ ರಾತ್ರಿ ಊಟ.
ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ. ಹುಣ್ಣಿಮೆ. ಏಕಾದಶಿ. ಭಾನುವಾರಗಳು. ಪಿತೃಗಳ ದಿನಗಳು. ಗ್ರಹಣದ ದಿನ. ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಇಲ್ಲ ಎಂದರು ವಸಿಷ್ಠರು. ಬದಲಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ನೆರಳು ನಿಮ್ಮ ಎತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಎರಡರಷ್ಟು ಉದ್ದವಾದಾಗ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕಳೆದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ ಸಲ ಊಟ ಮಾಡಿ. ಇದು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಗಡಿಯಾರ. ಮತ್ತು ಅದು ನೀವು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ದೂರ ಇಡಬೇಕಾದ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಇವೆ. ಬೇರೆಯವರ ಅನ್ನ ತಿನ್ನುವುದು. ಶ್ರಾದ್ಧದ ಊಟಕ್ಕೆ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿ ಉಣ್ಣುವುದು. ಎಳ್ಳಿನ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು. ಈರುಳ್ಳಿ ತಿನ್ನುವುದು.
