ವೇದಸಾರ ಶಿವ ಸ್ತೋತ್ರಂ

“ವೇದಸಾರ ಶಿವ ಸ್ತೋತ್ರಂ” ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ರಚಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಗಹನವಾದ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ತೋತ್ರವಾಗಿದೆ. ಇದು ವೇದಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ಮಹಿಮೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ, ಶಿವನನ್ನು ಪರಮ ಸತ್ಯ, ರೂಪಾತೀತ ಪರಮಾತ್ಮನೆಂದು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ವಿಶ್ವರೂಪ, ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯ ಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಸಾರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ತತ್ವವು ನೇರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಅದ್ವೈತ ತತ್ವವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ.

ಸ್ತೋತ್ರವು ಶಿವನನ್ನು ಪಶುಪತಿಯಾಗಿ, ಪಾಪನಾಶಕನಾಗಿ, ಗಜಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಾಗಿ, ಜಟಾಜೂಟದಲ್ಲಿ ಗಂಗಾನದಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಾಗಿ, ಮಹಾದೇವನಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಾಮದೇವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಸ್ಮರಾರಿಯಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿವನು ಮಹೇಶ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಅಸುರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯ, ವಿಭೂತಿಯಿಂದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದವನು ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ವಿರೂಪಾಕ್ಷನಾದ, ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರ-ಅಗ್ನಿ ಎಂಬ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಪಂಚವಕ್ತ್ರನಾದ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗಿರೀಶ, ಗಣೇಶನ ಒಡೆಯ, ನೀಲಕಂಠ, ವೃಷಭವಾಹನ, ತ್ರಿಗುಣಾತೀತ, ಭಸ್ಮಭೂಷಿತ, ಭವಾನಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರುವ ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಭಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಿವನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲಬೀಜ, ಸೃಷ್ಟಿ-ಪಾಲನೆ-ಲಯಗಳಿಗೆ ಆಧಾರ. ಆತ ನಿರಾಕಾರ, ನಿರೀಹ, ಓಂಕಾರ ಸ್ವರೂಪ. ಯಾವನಿಂದ ವಿಶ್ವವು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಯಾವನಿಂದ ಪಾಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಆ ಪರಮಾತ್ಮ ಶಿವನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ ಎಂಬ ಪಂಚಭೂತಗಳು ಶಿವನಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿದ್ರೆ, ಬಿಸಿ, ಚಳಿ, ದೇಶ, ವೇಷ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಆಕಾರವು ಆತನಿಗೆ ಅತೀತವಾಗಿದೆ. ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳೆಂಬುದು ಕೂಡ ಆತನ ಅವಸ್ಥಾಭೇದ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅದ್ವಿತೀಯನಾದ, ಆದಿ-ಅಂತಹೀನನಾದ, ಶಾಶ್ವತನಾದ, ಶುದ್ಧ ಸ್ವರೂಪನಾದ, ಚಿದಾನಂದ ಮೂರ್ತಿಯಾದ ಶಿವನನ್ನು ಯೋಗಿಗಳು, ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಅರಿಯಬಲ್ಲರು. ಅಂತಿಮ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಶರಣ್ಯ ಸ್ವಭಾವ, ಪಶುಪತಿ ರೂಪ, ಪಾಶವಿಮೋಚನೆ, ಕಾಶೀಪತಿತ್ವ, ಮತ್ತು ಕರುಣಾಪೂರ್ಣತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯು ತನ್ನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿತಿ ಹೊಂದಿ, ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ವಿಶ್ವವು ಲಿಂಗಾತ್ಮಕವಾದ ಶಿವನ ರೂಪವೇ ಎಂಬ ಅತ್ಯುನ್ನತ ತತ್ವವನ್ನು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಯೋಜನಗಳು (Benefits):

• ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನಶಕ್ತಿ: ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಪಠಣವು ಶಿವನ ತತ್ವವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
• ಪಾಪನಾಶ ಮತ್ತು ಭಯ ನಿವಾರಣೆ: ಶಿವನನ್ನು ಪಾಪನಾಶಕ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯುಂಜಯನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುವುದರಿಂದ, ಪಠಿಸುವವರ ಪಾಪಗಳು, ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಭಯಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.
• ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿ: ಶಿವನ ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ, ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
• ಕರ್ಮಬಂಧ ವಿಮೋಚನೆ: ಶಿವನನ್ನು ಜಗತ್ಕಾರಣ ಮತ್ತು ನಿರೀಹನೆಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ಭಕ್ತನು ಕಲ್ಮಶಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಕರ್ಮಬಂಧಗಳಿಂದ ವಿಮೋಚನೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
• ಮೋಕ್ಷ ಸಾಧನೆ: ಶಿವನ ಅದ್ವೈತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾದ ಮೋಕ್ಷದ ಕಡೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.