ಶ್ರೀ ಸೂರ್ಯ ಕವಚ ಸ್ತೋತ್ರಂ

ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ ಉವಾಚ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂರ್ಯನ ರಕ್ಷಾಕವಚ. ಹೇಳುವವರು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ: ಗುರುವಿನಿಂದ ಕಲಿತದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಶುಕ್ಲ ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅವನಿಂದಲೇ ಪಡೆದರು ಎಂಬುದು ಸಂಪ್ರದಾಯ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಸೂರ್ಯ ಕವಚ ಶಿಷ್ಯನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಗುರುವಿನಿಂದ ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ಮುಂದಿಡುವ ಕ್ರಮ. ಪಠ್ಯ ಅಂಗದಿಂದ ಅಂಗಕ್ಕೆ ಸಾಗಿ, ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸೂರ್ಯನ ಒಂದೊಂದು ಹೆಸರನ್ನು ಕಾವಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಹತ್ವ

ಕವಚ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲ, ಹಂಚಿಕೆ. ಅಷ್ಟಕ ದೇವರನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿದರೆ, ಕವಚ ಅವನನ್ನು ಪಠಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ಹರಡುತ್ತದೆ — ತಲೆ, ಹಣೆ, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಕಂಠ, ತೋಳು, ಹೃದಯ, ನಾಭಿ, ಪಾದ — ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಮುಗಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಾವಲಿಲ್ಲದ ಭಾಗವೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಎದುರಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಗಳ ಮೊದಲು ಇದನ್ನು ಓದುವುದು ಅದಕ್ಕೇ — ಕೋರ್ಟಿನ ದಿನ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ, ದೂರದ ಪ್ರಯಾಣ, ಪರೀಕ್ಷೆ. ಫಲಶ್ರುತಿ ರಕ್ಷಣೆಯ ಭೌತಿಕ ರೂಪವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಭೂರ್ಜಪತ್ರದ ಮೇಲೆ ಬರೆದು ತೋಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ಸಿದ್ಧಿ, ರೋಗಮುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಸ್ಸು ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಜ್ವರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಸಂಬಂಧಿ ಪೀಡೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಎಂಬುದು ನಂಬಿಕೆ; ಆರೋಗ್ಯ, ರಕ್ಷಣೆ, ಆಯುಷ್ಯ — ಇದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಯಾವ ಆಶ್ವಾಸನೆಯನ್ನೂ ಪಠ್ಯ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಪಠಣ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಸಮಯ

ಭಾನುವಾರ ಸೂರ್ಯೋದಯ, ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ, ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖ — ಉಳಿದ ಸೂರ್ಯ ಉಪಾಸನೆಯ ಚೌಕಟ್ಟೇ ಇಲ್ಲಿಯೂ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಅಂಗನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ: ಯಾವ ಅಂಗದ ಹೆಸರು ಬರುತ್ತದೋ ಆ ಅಂಗವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಿ, ತಲೆಯಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ. ಆತುರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು — ಮುಟ್ಟುವುದೇ ಇಲ್ಲಿನ ಸಾಧನೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಆತುರ ಸಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ರಥಸಪ್ತಮಿಯಂದು ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯ ದಶೆ ಆರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ಭಾನುವಾರ ಶುರುಮಾಡಿ ನಿಗದಿತ ವಾರಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಭೂರ್ಜಪತ್ರದ ತಾಯತ ಇಂದು ಅಪರೂಪ — ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಭೂರ್ಜಪತ್ರ ಸಿಗುವುದೇ ಕಷ್ಟ; ಭೌತಿಕ ರೂಪ ಬೇಕೆನ್ನುವವರು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಬರೆದು ಅಥವಾ ತಾಮ್ರದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಿಸಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ನಿತ್ಯ ಪಠಣವನ್ನೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು.