ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪರಪದ ನಯದ್ಧಂಸ ಗರುತೌ
ತಟೌ ಸಂಸಾರಾಬ್ಧೇರ್ನಿಜವಿಷಯ ಬೋಧಾಂಕುರ ದಲೇ |
ಶ್ರುತೇರಂತರ್ಗೋಪಾಯಿತ ಪರರಹಸ್ಯೌ ಹೃದಿಚರೌ
ಘರಟ್ಟಗ್ರಾವಾಣೌ ಭವ ವಿಟಪಿ ಬೀಜೌಘ ದಲನೇ || 1 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಜನನ ವಿಜಯ ಸ್ತಂಭ ಕಲಶೌ
ದುರಂತಾಂತರ್ಧ್ವಾಂತ ಪ್ರಮಥನ ಶುಭಾಧಾನ ಚತುರೌ |
ಮಹಾಯಾತ್ರಾಧ್ವಸ್ಯ ಪ್ರಮುಖ ಜನತಾ ಕಂಚುಕಿವರೌ
ಮರುಜ್ಘಂಪಾಯೌತೌ ಕೃತಫಲ ನವಾಂಭೋದಮಥನೇ || 2 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಶಿವಮವದತಾಂ ಚೈವ ವಸುಧಾ-
-ಮುಭಾಭ್ಯಾಂ ವರ್ಣಾಭ್ಯಾಂ ರಥರಥಿಕ ಯೋ ರಾಜ್ಯಕಲನಾತ್ |
ತತಃ ಸರ್ವಃ ಶೇಷಃ ಪರಿಕರ ಇಹಾತ್ಯತ್ಕಿಮಪಿ ನೋ
ಕ್ವ ಚಾಽಹಂ ಕ್ವ ತ್ವಂ ನಾ ಕ್ವ ಪರಮಿದಮೂಹ್ಯಂ ಬುಧಗಣೈಃ || 3 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವಿಹಪರಸುಖಾಧಾನ ಚತುರೌ
ಕ್ರಮೋಚ್ಚಾರಾದ್ಧಾತೋರ್ವಿನಿಮಯವಶಾದರ್ಥಘಟನೇ |
ರಹಸ್ಯಾರ್ಥೋ ಹ್ಯೇಷಃ ಪ್ರಕಟಯತಿ ನಾಮ್ನಿ ಕ್ಷಿತಿರಥಂ
ಪ್ರಜಾನಾಮಾನಂದಂ ಕಿಮಿತಿ ನ ವಿದುರ್ಮೂಢಧಿಷಣಾಃ || 4 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಯಜುಷಿತು ಚತುರ್ಥ್ಯೇಕವಚನೋ
ನಮಃ ಪೂರ್ವೋ ಮಂತ್ರಃ ಸಮಜನಿಜನಿಧ್ವಂಸ ಹತಯೇ |
ತಥಾಪಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಂಧಾಃ ಜನನಮೃತಿ ನಕ್ರಾಹಿಜಟಿಲೇ
ಪತಂತ್ಯೇತಚ್ಚಿತ್ರಂ ಭವಜಲಧಿಪಂಕೇ ಶಿವಶಿವ || 5 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಭಜತ ಭಜದಾನಂದಜನಕೇ
ಭುವೋ ಭರ್ತಾ ಭೂತ್ವಾ ಸ ತು ಭವತಿ ಮುಕ್ತೇರಪಿ ತಥಾ |
ಉಭಾಭ್ಯಾಂ ವರ್ಣಾಭ್ಯಾಮಧಿಗಮಯತಾರ್ತಂ ವಿನಿಮಯಾತ್
ವವರ್ಣೋ ಭೂಭಾರಂ ದಿಶತಿ ಹಿ ಶಿಕಾರಃ ಪರಪದಂ || 6 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ದ್ವಿವಚನ ಕೃತ ದ್ವಂದ್ವಕಲನಾ-
-ದ್ಬ್ರುವಂತೌ ಗೂಢಾರ್ಥಂ ಭಗವದನುಬಂಧಾನ್ವಿತ ಧಿಯಃ |
ನ ಕಶ್ಚಿನ್ಮಂತ್ರಶ್ಚ ಪ್ರಥಯತಿ ತದರ್ಥಾನುಗಮನಂ
ತತೋಽಯಂ ಸರ್ವಾಸು ಶ್ರುತಿಷು ಜಯಘಂಟಾ ವಿಜಯತೇ || 7 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪ್ರಥಮಮಭಿಧಾಯಾನುಗುಣತಃ
ಅಥೋ ಮೇ ಸಂಧಾನಾದ್ಗತಿರಿತಿ ಚ ಸಂಧಾನ ಪರಥ |
ನ ಕಾಲೋ ಬಧ್ನಾತಿ ತ್ಯಜತಿ ನನು ತತ್ಕಾಲ ಇಹ ವಃ
ಕಿಮರ್ಥಂ ಸಂಸಾರೇ ಪತಥ ಯತಥೇಮಂ ಮನುವರಂ || 8 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಚರಮಪದ ವಿಶ್ವಸ್ವರಯುತಾ
ವಹಂ ಶಬ್ದೋಚ್ಚಾರಾದ್ಭವತಿ ಖಲು ವರ್ಣತ್ರಯಮನುಃ |
ಇಮಂ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೈಃ ಪಠಥ ಹಠಯೋಗಾದಿಭಿರಲಂ
ಭವೇದಾತ್ಮೇಶೈಕ್ಯಂ ಕರಬದರತುಲ್ಯಂ ಬುಧವರಾಃ || 9 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮಮ ಕನಕರತ್ನಾಯುಷಕಥಾ
ಸುಧಾಭೋಗಾಭೋಗಾಮನುಜಪತಪೋಧ್ಯಾನವಿಧಯಃ |
ಪ್ರಥಾ ಬೋಧಸ್ಮೃತಿರತಿಗತಿ ಪ್ರಾಪ್ತಿನಿಧಯಃ
ಭವೇತಾಂ ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಪ್ರಮಥನ ಶುಭಾಧಾನ ಚತುರೌ || 10 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪ್ರತಿ ಸರಧರೌ ಮುಕ್ತಿಜನನೇ
ಜನುರ್ಲಕ್ಷಾಕೋಟಿ ಪ್ರಮಥನ ಪರಾ ನಿತ್ಯಸದೃಶೌ |
ಕಿಯಂತೋ ವಿಸ್ರಸ್ತಾ ಜಗತಿ ಜನಕಾ ಮಜ್ಜನನತಃ
ಸ್ಮೃತಿಂ ಜಜ್ಞೇ ಚಿತ್ತಂ ಶಿವಶಿವ ಕದಾಪ್ಯಸ್ತುವ ಜನುಃ || 11 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವಿಹಜನುಷಿ ಲಬ್ಧೌಕಿಲಮುಯಾ
ಪುರಾ ಗಂಗಾ ಸ್ನಾತಾ ನನು ಕಿಮು ಕೃತಂ ಚಾಧ್ವರಶತಂ |
ಜಡಸ್ಯೈವಂ ಕಿಂ ಸ್ಯಾಜ್ಜನಕಕೃತಮಾದ್ಯಂ ಖಲು ತಪಃ
ಕುಮಾರೋ ಮೇ ಸ್ಯಾದಿತ್ಯನುಮಿತಮಿದಂ ತದ್ಧಿ ಪರಮಂ || 12 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಶಿವಶಿವ ಕದಾ ನೋ ಪಠಿತವಾನ್
ಪುರಾ ನೋ ಚೇತ್ ಕಿಂಸ್ವಿತ್ ಜಠರ ಪಿಠರೀ ಸಂಸ್ಥಿತಿರಿಯಂ |
ಕ್ವ ಶಂಭೋರ್ನಾಮೋಕ್ತಿಃ ಕ್ವ ಜನನಕಥಾ ಚಂಡಕಿರಣೇ
ತಪತ್ಯಭ್ರೇಽದಭ್ರ ಭ್ರಮಣಮಿಹ ಕಿಂ ಸ್ಯಾದ್ಧಿ ತಮಸಃ || 13 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ನಿರತ ದುರಿತ ಧ್ವಂಸನಪರೌ
ಅಯತ್ನಾದ್ಯಸ್ಯಾಸ್ತಾಂ ಜಗತಿ ಸಕೃದಾಸ್ಯಾಂತರಗತೌ |
ನ ತಸ್ಯಾಪ್ಯಾಶಾಸ್ಯಃ ಸುರಕುಲಧುರೀಣಸ್ಯ ನಿಲಯಃ
ನ ಧಾತುಸ್ತಸ್ಯಾಸೀತ್ಪಿತುರಪಿ ಸ ಸರ್ವಸ್ಯ ಜನಕಃ || 14 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಜಗಪತಿ ಸಮವಾಯಸ್ತದಪರಂ
ನಿಮಿತ್ತಂ ವರ್ಣಾನಾಂ ಶ್ರುತಿಪಥ ರಹಸ್ಯಂ ನಿಗದಿತಂ |
ನ ಚೇದಿತ್ಥಂ ಸೃಷ್ಟೌ ಪರಿಕರ ಇಹಾನ್ಯೋಸ್ತಿಯದಿಕಃ
ಶಿವೇ ಸರ್ವಾದ್ವೈತೇ ನ ಕಿಮಪಿ ಚ ವಸ್ತುಪ್ರಥಯತಿ || 15 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವಚಸಿ ಮನಸಿ ಧ್ವಸ್ತ ದುರಿತೌ
ಪ್ರಹೃತ್ಯಾಂತರ್ಧ್ವಾಂತಂ ಮಿಹಿರ ಶಶಿನೋಃ ಶಕ್ತಿಮಘನಾಂ |
ಪ್ರಹಸ್ಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಸ್ತದುಚಿತ ತಮೋಭೇದನಪದೇ
ಸಮಾಸೇ ನೋ ಷಷ್ಠೀ ವಿಕಸತಿ ತೃತೀಯೈವ ಸುಕರಾ || 16 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಭುವನ ಭವಜಾತಾಂಡಘಟನಾ
ಪಟಿಷ್ಠೇ ಚೋರ್ಧ್ವಾಥಃ ಸ್ಫುಟಪಟುತರೇ ಖರ್ಪರಯುಗೇ |
ಶಿವೋಲಿಂಗಂ ಸರ್ವಂ ತದುದರಗತಂ ಸ್ಯಾದ್ಧಿ ನಿಗಮಃ
ತಥಾವಾದೀ ಸತ್ಯಂ ಪದತಿ ಖಲು ತತ್ಕೇನ ಭವತಿ || 17 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಭಜ ಯಜ ಶಿವಾರ್ಧಾಂಗ ವಪುಷಂ
ತ್ಯಜಾಸಂತಂ ಮಾರ್ಗಂ ವ್ರಜಶಿವಪುರೀಂ ಮುಕ್ತಿನಿಲಯಾಂ |
ನ ಚೇದೇತೌ ವರೌ ಭಜಸಿ ಯಜ ದೈವಾಸ್ಯಮಮುತಃ
ತ್ಯಜ ಶ್ರೌತಂ ಮಾರ್ಗಂ ವ್ರಜ ನಿರಯಮಿಚ್ಛೈವ ಸುಖದಾ || 18 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪಠತಿ ಸಮಹಾನ್ ಧಾತೃವಿಷಯೇ
ಪಲಾಯಧ್ವಂ ಯೂಯಂ ಭವಥ ಭಯಭೀತಾ ಯಮಭಟಾಃ |
ಪತಂತ್ಯಾ ಸಂಸಾರ ಭ್ರಮಣ ಪರಿತಾಪ ಪ್ರಮಥನ
ಪ್ರಚಂಡಾಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಪ್ರಮಥಪತಿ ವೀಕ್ಷಾರಸಝರಾಃ || 19 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮಮ ವಿಮಲ ಜನ್ಮಾವನಿರುಹಃ
ಫಲೇ ದ್ವೇ ತತ್ರೈಕಂ ಜನಯತಿ ರುಚೀಃ ಪಾಯಸಮಯೀಃ |
ಫಲತ್ಯೇಕಂ ಸರ್ಪಿರ್ದ್ವಯಮಪಿ ಮದಗ್ರಗ್ರಸನತಃ
ತ್ವರತ್ಯೇಕಾಸ್ವಾದೇ ನಮತಿ ರುಚಿತಾಸೀದ್ದ್ವಿಕಲನೇ || 20 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪಠಸಿ ಹಠಯೋಗಾದಿಭಿರಲಂ
ಕಿಮುದ್ದಿಶ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ವ್ಯಥಯಸಿ ವೃಥಾ ಭ್ರಾಂತಿರಫಲಾ |
ಕರಸ್ಥೇ ಶ್ರೀಖಂಡೇ ಮೃಗಯಸಿ ಹಿ ಮುಸ್ತಾಂ ಸಿಕತಲೇ
ಜಡಾದೇಶಃ ಕಾಂ ಕಾಂ ದಿಶತಿ ವಿಪದಂ ನೋ ಶಿವ ಶಿವ || 21 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವದ ಯದಿ ಶಿವಂ ವಾಂಛತಿ ಭವಾನ್
ನ ಚೇದೇತನ್ನೇವ ಶ್ರುತಿಸಮಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಮವದಂ |
ವಿನಾ ಹೇತೋಃ ಕಾರ್ಯಂ ನ ಖಲು ಪಟತಂತೂನ್ ಘಟಮೃದಃ
ನ ಜಾನೀಷೇ ಕಿಂ ವಾ ಶಿವವಿರಹಿತೋ ನಾಪ್ಸ್ಯತಿ ಶಿವಂ || 22 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪರಮಶಿವ ಕಾರುಣ್ಯಜಲಧೇ
ಸ್ಥಿರೀಕೃತ್ಯ ಸ್ವಾಂತೇ ಮಮ ವಿಮಲಭಾವಂ ಕುರು ಸದಾ |
ಚರೇಯಂ ಸರ್ವಂ ತೇ ನಿರುಪಮ ನಿರಾತಂಕ ಮಹಸಾಂ
ಜ್ವಲಜ್ಜ್ವಾಲಾಜಾಲ ಜ್ವಲಿತಮಿದಮಾಸೀಜ್ಜಗದಿತಿ || 23 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವದ ವದ ರಸಜ್ಞೇ ಬುಧಗಣಾಃ
ಭವಂತೀಂ ತನ್ನಾಮ್ನೀಮಭಿದಧತು ಚೈನಂ ಯದಿ ನ ಚೇತ್ |
ನ ಯೋಗಂ ರೂಢಿಂ ವಾ ಭಜಸಿ ಖಲು ಡಿತ್ಥಾದಿ ತುಲನಾ
ಭವೇದ್ದೈವೀಶಕ್ತಿಸ್ತ್ವಯಿ ವಿಫಲಿತಾ ಸ್ಯಾದ್ಧಿಚಿನುಹಿ || 24 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಜಗತಿ ಖಲು ನೇತ್ರದ್ವಯಮಿದಂ
ಬಹಿಶ್ಚಕ್ಷುರ್ದ್ವಂದ್ವಂ ನ ಹಿ ದಿಶತಿ ವಸ್ತು ವ್ಯವಹಿತಂ |
ಇದಂ ಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯಂತಃ ಸ್ಫುಟ ವಿಮಲ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಭವಂ
ಗರೀಯಸ್ತ್ವೋಚ್ಚಾರಾದ್ದಿಶತಿ ಖಲು ನೇತ್ರಂ ಸಮಧಿಕಂ || 25 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ವದನಸದನೇ ಯಸ್ಯ ಮಹತಃ
ತದೀಯಂ ಪಾದಾಬ್ಜಂ ರಘುಪತಿ ಪದಾಬ್ಜಂ ಪ್ರಹಸತಿ |
ನ ತಚ್ಚಿತ್ರಂ ತಸ್ಮಿನ್ ಪರಮ ಪುರುಷಾರ್ಥಂ ಪ್ರದರಜೋ
ವ್ರಜಾಲಾನೇ ಮೌನೇರ್ದಿಶತಿ ಕಿಲ ಸಂಸಾರಪತನಂ || 26 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಸಕೃಥವಶಮುಚ್ಚಾರಣ ಬಲಾತ್
ದಿಶೇತಾಂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಂ ಪುರಮಥನ ತೇ ಮುಕ್ತಿನಿಲಯಂ |
ನ ಚೇತ್ತಸ್ಯೈವಾಂತಃ ಕಿಮಿವ ನಿವಸೇದಾಂತರಗುಹಾ-
-ವಿಹಾರೇಲೋಲಃ ಸನ್ನಿದಮುದವಹನ್ಮೇ ದೃಢಪದಂ || 27 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಕ್ಷಿತಿಜಲಶಿಖಿಸ್ಪರ್ಶನವಿಯತ್
ವಿವಸ್ವಚ್ಛೀತಾಂಶು ಪ್ರಥಮಪುರುಷೈರಷ್ಟಭಿರಿದಂ |
ತತಂ ವಿಶ್ವಂ ಪಶ್ಚಾದ್ವದತಿ ಇತಿ ಮತ್ವಾ ಸುಖಮಹೋ
ನರಃ ಪ್ರೋಜ್ಝನ್ ಸರ್ವಂ ಕಿಮಿತಿ ನ ಪಿಬೇತ್ತನ್ಮಥುರಸಂ || 28 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪ್ರಕಟಿತ ನಿಜದ್ವಂದ್ವವಿಧಯಾ
ಜಗನ್ಮಾತಾಪಿತ್ರೋರ್ಮಿಧುನಮದಧಾತಾಂ ಶ್ರುತಿಪಥೇ |
ಜನಾಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಯೂಯಂ ತರತ ಚರತಾವಶ್ಯಮವನೌ
ಪಿತೃಭ್ಯಾಂ ನೈವಾನ್ಯತ್ ಪರಮಪದ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಿ ವಿಭವೇ || 29 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ರಸಿಕ ರಸನಾ ರಂಗಚತುರೌ
ಮನೋಧರ್ಮಾಧರ್ಮಾಭ್ಯಸನ ಗಜಕಂಠೀರವ ಶಿಶೂ |
ವಪುಃ ಕಾರ್ಯಾಕಾರ್ಯ ವ್ಯಸನ ಹರಿಣ ವ್ಯಾಘ್ರಕಲಭೌ
ವಿನೋದಂ ತನ್ವಾತೇ ಕಿಮಿಹ ಮಮ ಕಾಲಾಪನಯನೇ || 30 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಜಗತಿ ವಶಧಾತು ಪ್ರಕಟಿತಾ
ವಿತಿ ಪ್ರೋಚುಃ ಕೇಚಿದ್ಧ್ರುವಮಿತಿ ತದೀಯಾಸ್ತ್ವಚತುರಾಃ |
ಶಿವಾತ್ಸೂತ್ರೋದ್ಧಾರಸ್ತದನುಖಲು ಧಾತ್ವರ್ಥ ವಿವೃತಿಃ
ಕಥಂ ಪೌರ್ವಾಪರ್ಯಂ ವದತ ವಿಬುಧಾಃ ಸಂಶಯಮಿದಂ || 31 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಗುರುಮುಖತ ಯೇಷ್ಯನ್ನಹರಹಃ
ಜಪಿಷ್ಯತ್ಯಾಶಾಸ್ಯಂ ನ ಖಲು ತದಯಂ ಪೂರ್ಣಹೃದಯಃ |
ಇತಿ ಪ್ರಾಚೀನಾಸ್ತೇ ಶಿವಪದಮುಪೇತ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಮಿತಾಃ
ಕಿಮುದ್ದಿಶ್ಯಾಜಾಪೀಸ್ತ್ವಮಿಹ ಶಿವ ಏವಾಸಿ ಭಗವಾನ್ || 32 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮನುರಯಮಭಿನ್ನ ಸ್ವರಹಲಾಂ
ವಿಭೇದಾಶ್ಚತ್ವಾರಃ ಫಲಿತ ಪುರುಷಾರ್ಥಃ ಶ್ರುತಿಮತಾಃ |
ನಚೈಕಸ್ಮಿನ್ಮಂತ್ರೇ ಸಕಲಪುರುಷಾರ್ಥ ಪ್ರತಿಗತಿಃ
ಕಿಮರ್ಥಂ ಭ್ರಾಂತ್ಯಾನ್ಯನ್ಮನು ಧಿಷಣಯಾ ಬಿಭ್ರಥ ಧುರಂ || 33 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮಧುರಿಮ ಗರಿಮ್ಣಾ ಮಧುರಸೇ
ಪಯಃಪೂರೇ ಕುತ್ಸಾಂ ನ ಪರಮಪರಂ ಕಿಂ ಜನಯತಾಂ |
ಜಿಹಾಸನ್ನಾಹಾರೇ ಸುರಪುರಿ ಸದಾ ಗಾಂಗ ಸಲಿಲಂ
ಪಿಬನ್ ಕೋ ವಾ ಲಿಪ್ಸಾಂ ಭಜತಿ ಸರಸಃ ಪಲ್ವಲಜಲೇ || 34 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಪರಮಪದ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಪದಯೋ-
-ರ್ಮಿಳಿತ್ವಾಧಾವಂತೇ ಯುಗಮಭವ ದಷ್ಟಾಕ್ಷರಮನುಃ |
ಸಕೃತ್ತಂ ಯಃ ಕೋವಾ ಪಠತಿ ತದಧೀನೋ ಗಿರಿಧನುಃ
ಪರಃ ಸರ್ವಾದ್ವೈತ ಪ್ರಥಿತ ನಿಜಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಿಭವೈಃ || 35 ||
ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌವರ್ಣೌ ಮಮ ವಪುಷಿ ಸರ್ವಾಂಗ ಕವಚೌ
ಪರಂ ಸವ್ಯಾಸವ್ಯ ಪ್ರಸರಣ ಪಟಿಷ್ಠಾಂಬಕ ವರೌ |
ಉಭಾವಂತರ್ಬಾಹ್ಯಾಹಿತ ಮಥನಕೋದಂಡತಿಲಕೌ
ಭೃಶಂ ಸ್ಯಾತ್ತಾಂ ಮೋಕ್ಷಶ್ರಿಯಮವಸರೇ ದಾತು ಮುದಿತೌ || 36 ||
ಶಿವಪದಾದಧಿಕೋ ನ ಪರೋ ಮನುಃ
ಶಿವಪದಾದಧಿಕಾ ನ ಪರಾ ಗತಿಃ |
ಶಿವಪದಾದಧಿಕಂ ನ ಪರಂ ಪದಂ
ಶಿವಪದಾದಧಿಕಂ ನ ಹಿ ಶಾಸನಂ || 37 ||
ಶಿವಸ್ತ್ರಾತಾ ಶಿವೋದಾತಾ ಶಿವೋ ಮಾತಾ ಶಿವಃ ಪಿತಾ |
ಶಿವ ಏವ ಹಿ ಮೇ ಸರ್ವಂ ಶಿವಾದನ್ಯಂ ನ ವೇದ್ಮ್ಯಹಂ || 38 ||
ಶಿವಪದಮಣಿಮಾಲಾಂ ಯೇ ತು ಕೈವಲ್ಯಮೂಲಾಂ
ದಧತಿ ಪಠನಮಾತ್ರಾದ್ದ್ರಾಕ್ಛಿವಾಧೀನ ಚಿತ್ತಾಃ |
ಭವತಿ ಖಲು ಭವಾನೀ ಭರ್ಗಯೋ ರಾಜಧಾನೀ
ಪ್ರಮಥ ವಿಹೃತಿವಾಟೀ ಭಾನುಭೂತೇಶ್ಚ ಪೇಟೀ || 39 ||
ಶಿವಲಿಂಗಮುಮೈವಾಂಗ ಮನಯಾ ಸಹಿತಸ್ತಥಾ |
ತಯೋಃ ಸಂಬಂಧ ಇತ್ಯೇವಂ ಪದತ್ರಯಮುಪಾಸ್ಮಹೇ || 40 ||
ಇತಿ ಶ್ರೀಶಂಕರಾಚಾರ್ಯಕೃತ ಶಿವಪದಮಣಿಮಾಲಾ |
"ಶಿವ ಪದ ಮಣಿಮಾಲಾ" ಎಂಬ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ತೋತ್ರವು ಶಿವನ ನಾಮದ ಅತಿದುರ್ಲಭ ಸಾರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. "ಶಿವೇತಿ ದ್ವೌ ವರ್ಣೌ..." ಎಂಬ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷರದ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯ ಮೂಲಕ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ, ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶ್ಲೋಕವೂ ‘ಶಿವ’ ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸಾರವನ್ನು, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪರಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಶಿವನ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗತಿಯ ಗೀತೆಯಾಗಿದ್ದು, ಮುನಿಗಳ ತಪಸ್ಸು, ಜನರ ರಕ್ಷಣೆ, ಜ್ಞಾನೋದಯ, ಪಾಪಗಳ ನಿವಾರಣೆ, ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ, ಮತ್ತು ಐಹಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತಿನ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ‘ಶಿವ’ ಎಂಬ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಧ್ವನಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪರಮತತ್ವ, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ‘ಶಿವ’ ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು ಸಂಸಾರ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಹಂಸದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತೆ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಚಿಗುರಂತೆ, ಶ್ರುತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಪರಮ ರಹಸ್ಯಗಳಂತೆ ಮತ್ತು ಭವಬಂಧನದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಬೀಸುಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಇವೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎರಡನೇ ಶ್ಲೋಕವು ಈ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ವಿಜಯಸ್ತಂಭ ಮತ್ತು ಕಳಶವೆಂದು, ಅಂತರಂಗದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಮಂಗಳವನ್ನು ತರುವ ಚತುರ ಸಾಧನಗಳೆಂದು, ಮಹಾಯಾತ್ರೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಕಂಚುಕಿಗಳೆಂದು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಮಳೆಗಾಲದ ಮೋಡಗಳೆಂದು ಹೊಗಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕವೂ ‘ಶಿವ’ ನಾಮದ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಅಗಾಧ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಸ್ತೋತ್ರವು ‘ಶಿವ’ ನಾಮದ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯು ಹೇಗೆ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಮಂಗಳವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ರಥ, ರಥಿಕರ ಅಧಿಪತ್ಯದಂತೆ ಸಕಲ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮೂರನೇ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪರಿಕರಗಳು ಈ ನಾಮದ ಮುಂದೆ ಅಲ್ಪವೆಂಬುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ಶ್ಲೋಕವು ‘ಶಿವ’ ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು ಐಹಿಕ ಮತ್ತು ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಮದ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ಅರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಫಲಗಳು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ನಾಮದ ರಹಸ್ಯಾರ್ಥವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಆನಂದವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮೂಢರು ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ತೋತ್ರಕರ್ತರು ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಜುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ “ನಮಃ ಶಿವಾಯ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರವು ಜನನ-ಮರಣ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಐದನೇ ಶ್ಲೋಕವು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೂ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನರು ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಹಠಯೋಗ, ದೈನಂದಿನ ಜೀವನ ಆಚರಣೆ ಅಥವಾ ನಿಯಮಬದ್ಧ ಉಪಾಸನೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದರೆ, ಶಿವನ ಪಾದಗಳ ಅನುಭೂತಿ, ಶಾರೀರಿಕ-ಮಾನಸಿಕ ರಕ್ಷಣೆ, ಅಡೆತಡೆಗಳ ನಿವಾರಣೆ, ಪಾಪಗಳ ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರೇರಣೆ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಉದ್ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಿರಂತರ ಪಠಣದಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಾಕವಚ, ವಿದ್ಯಾಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯ, ಜನ್ಮಾಭೀಷ್ಟಗಳ ಸಿದ್ಧಿ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಮೃತತ್ವ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲಗಳು ಲಭಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಶಿವಪದ ಮಣಿಮಾಲಾ ಶ್ರೀ ಶಿವನ ಪಾದ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಕೈವಲ್ಯದ ಮೂಲವನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆಳವಾದ ಭಾವನೆಯ ಮೇಲೆ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ನಿಂತಿದೆ.
ಪ್ರಯೋಜನಗಳು (Benefits):
Please login to leave a comment
Loading comments...