|| ಶ್ರೀ ದೇವೀ ಮಂಗಳಾಷ್ಟಕಮ್ ||
ಶ್ರೀ ವಿದ್ಯಾ ಶಿವನಾಮಭಾಗನಿಲಯಾ ಕಾಮೇಶ್ವರೀ ಸುಂದರೀ
ಸೂಕ್ಷ್ಮಸ್ಥೂಲದಶಾವಿಶೇಷಿತ ಜಗದ್ರೂಪೇಣ ವಿದ್ಯೋತಿನೀ |
ಸ್ವಾಂಶೀಭೂತ ಸಮಸ್ತಭೂತ ಹೃದಯಾಕಾಶ ಸ್ವರೂಪಾ ಶಿವಾ
ಲೋಕಾತೀತ ಮದಾಶ್ರಯಾ ಶಿವಸತೀ ಕುರ್ಯಾತ್ಸದಾ ಮಂಗಳಮ್ || 1 ||
ದುರ್ಗಾ ಭರ್ಗಮನೋಹರಾ ಸುರನರೈಃ ಸಂಸೇವ್ಯಮಾನಾ ಸದಾ
ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಸುವಿನಾಶಿನೀ ಚ ಮಹತಾಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಫಲಾದಾಯಿನೀ |
ಸ್ವಪ್ನೇದರ್ಶನದಾಯಿನೀ ಪರಮುದಂ ಸಂಧಾಯಿನೀ ಶಾಂಕರೀ
ಪಾಪಘ್ನೀ ಶುಭಕಾರಿಣೀ ಸುಮುದಿತಾ ಕುರ್ಯಾತ್ಸದಾ ಮಂಗಳಮ್ || 2 ||
ಬಾಲಾ ಬಾಲಾರ್ಕವರ್ಣಾಢ್ಯಾ ಸೌವರ್ಣಾಂಬರಧಾರಿಣೀ |
ಚಂಡಿಕಾ ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣೀ ಕುರ್ಯಾನ್ಮೇ ಮಂಗಳಂ ಸದಾ || 3 ||
ಕಾಳಿಕಾ ಭೀಕರಾಕಾರಾ ಕಲಿದೋಷ ನಿವಾರಿಣೀ |
ಕಾಮ್ಯಪ್ರದಾಯಿನೀಶೈವೀ ಕುರ್ಯಾನ್ಮೇ ಮಂಗಳಂ ಸದಾ || 4 ||
ಹಿಮವತ್ಪುತ್ರಿಕಾ ಗೌರೀ ಕೈಲಾಸಾದ್ರಿ ವಿಹಾರಿಣೀ |
ಪಾರ್ವತೀ ಶಿವವಾಮಾಂಗೀ ಕುರ್ಯಾನ್ಮೇ ಮಂಗಳಂ ಸದಾ || 5 ||
ವಾಣೀ ವೀಣಾಗಾನಲೋಲಾ ವಿಧಿಪತ್ನೀ ಸ್ಮಿತಾನನಾ |
ಜ್ಞಾನಮುದ್ರಾಂಕಿತಕರಾ ಕುರ್ಯಾನ್ಮೇ ಮಂಗಳಂ ಸದಾ || 6 ||
ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ಯಾ ಧನಧಾನ್ಯ ವಿವರ್ಧಿನೀ |
ವೈಷ್ಣವೀ ಪದ್ಮಜಾ ದೇವೀ ಕುರ್ಯಾನ್ಮೇ ಮಂಗಳಂ ಸದಾ || 7 ||
ಶಂಭುಪ್ರಿಯಾ ಚಂದ್ರರೇಖಾ ಸಂಶೋಭಿತ ಲಲಾಟಕಾ |
ನಾನಾರೂಪ ಧರಾಚೈಕಾ ಕುರ್ಯಾನ್ಮೇ ಮಂಗಳಂ ಸದಾ || 8 ||
ಮಂಗಳಾಷ್ಟಕಮೇತದ್ಧಿ ಪಠತಾಂ ಶೃಣ್ವತಾಂ ಸದಾ |
ದದ್ಯಾದ್ದೇವೀ ಶುಭಂ ಶೀಘ್ರಮಾಯುರಾರೋಗ್ಯಭಾಗ್ಯಕಮ್ || 9 ||
ಶ್ರೀ ದೇವೀ ಮಂಗಳಾಷ್ಟಕಂ ಜಗನ್ಮಾತೆಯ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೆನೆದು "ಸದಾ ಮಂಗಳ ಮಾಡು" ಎಂದು ಬೇಡುವ ಒಂಬತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಣ್ಣ ಸ್ತೋತ್ರ. ಇದರ ಕರ್ತೃವಿನ ಹೆಸರು ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳು ಉದ್ದವಾದ ಶಾರ್ದೂಲವಿಕ್ರೀಡಿತ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದು "ಕುರ್ಯಾತ್ಸದಾ ಮಂಗಳಮ್" ಎಂದು ಮುಗಿಯುತ್ತವೆ; ಮುಂದಿನ ಆರು ಸರಳ ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಶ್ಲೋಕಗಳು "ಕುರ್ಯಾನ್ಮೇ ಮಂಗಳಂ ಸದಾ", ನನಗೆ ಸದಾ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ಎಂಬ ಪಲ್ಲವಿಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಫಲಶ್ರುತಿ. ಬಾಲೆ, ಚಂಡಿಕೆ, ಕಾಳಿಕೆ, ಗೌರಿ, ವಾಣಿ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬಳೇ ದೇವಿಯ ರೂಪಗಳು ಎಂಬುದು ಇದರ ಸಾರ.
ಶ್ಲೋಕ 1: ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ರೂಪಿಣಿ, ಕಾಮೇಶ್ವರಿ, ಸುಂದರಿ. ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಸ್ಥೂಲ ಎರಡೂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವವಳು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳು; ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವಳು, ನನ್ನ ಆಶ್ರಯ, ಶಿವನ ಸತಿ.
ಶ್ಲೋಕ 2: ದುರ್ಗೆ, ಭರ್ಗನ (ಶಿವನ) ಮನ ಗೆದ್ದವಳು, ದೇವರೂ ಮನುಷ್ಯರೂ ಸೇವಿಸುವವಳು. ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಫಲ ಕೊಡುವವಳು; ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ದರ್ಶನ ನೀಡುವವಳು; ಪಾಪ ಕಳೆದು ಶುಭ ಮಾಡುವ ಶಾಂಕರಿ.
ಶ್ಲೋಕ 3: ಬಾಲಸೂರ್ಯನ ಕೆಂಪು ಕಾಂತಿಯ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರ ಉಟ್ಟ ಬಾಲೆ; ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಾಡುವ ಚಂಡಿಕೆ.
ಶ್ಲೋಕ 4: ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಕಾಳಿಕೆ, ಕಲಿಯುಗದ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವಳು, ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವ ಶೈವಿ.
ಶ್ಲೋಕ 5: ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳು ಗೌರಿ, ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ಪಾರ್ವತಿ, ಶಿವನ ಎಡಭಾಗ.
ಶ್ಲೋಕ 6: ವೀಣೆಯ ಗಾನದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾದ ವಾಣಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪತ್ನಿ, ನಗುಮುಖದವಳು, ಜ್ಞಾನಮುದ್ರೆ ಹಿಡಿದ ಕೈಯವಳು.
ಶ್ಲೋಕ 7: ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಧನ-ಧಾನ್ಯ ವೃದ್ಧಿಸುವವಳು, ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ವೈಷ್ಣವಿ.
ಶ್ಲೋಕ 8: ಶಂಭುವಿನ ಪ್ರಿಯೆ, ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರರೇಖೆ ಹೊಳೆಯುವವಳು; ಅನೇಕ ರೂಪ ಧರಿಸಿದರೂ ಒಬ್ಬಳೇ ಆದವಳು.
ಶ್ಲೋಕ 9: ಈ ಮಂಗಳಾಷ್ಟಕವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಓದುವವರಿಗೂ ಕೇಳುವವರಿಗೂ ದೇವಿ ಬೇಗ ಶುಭ, ಆಯುಸ್ಸು, ಆರೋಗ್ಯ, ಭಾಗ್ಯ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿ.
ನವರಾತ್ರಿಯ ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಗೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಸರಸ್ವತಿಯರನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಸ್ತೋತ್ರ ಆ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆದು, ಅವರೆಲ್ಲ ಒಬ್ಬಳೇ ತಾಯಿ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೇಳಿದರೂ ಫಲ ಎಂದು ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳುವುದರಿಂದ, ಓದಲು ಆಗದ ಹಿರಿಯರೂ ಮಕ್ಕಳೂ ಕೇಳಿ ಭಾಗಿಯಾಗಬಹುದು.
ನವರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ ದೇವಿಯ ಪೂಜೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಮಂಗಳಾರತಿಗೆ ಮುನ್ನ ಇದನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಸೂಕ್ತ; ಹೆಸರೇ ಹೇಳುವಂತೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಂಗಳವಾಗಿ ಮುಗಿಸುವ ಸ್ತೋತ್ರ. ಮಂಗಳವಾರ, ಶುಕ್ರವಾರ, ಪೌರ್ಣಮಿಗಳಲ್ಲೂ ಹೇಳಬಹುದು. ಒಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸಾಕು. ಕುಂಕುಮಾರ್ಚನೆ, ಕೆಂಪು ಹೂ, ಹಣ್ಣು ಅಥವಾ ಪಾಯಸ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿ. ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನ.
Please login to leave a comment
Loading comments...
