ವಿಕ್ರಮಪಾಂಡ್ಯ ಉವಾಚ-
ಕಲ್ಯಾಣಾಚಲಕೋದಂಡಕಾಂತದೋರ್ದಂಡಮಂಡಿತಂ |
ಕಬಳೀಕೃತಸಂಸಾರಂ ಕಲಯೇಽಟ್ಟಾಲಸುಂದರಂ || 1 ||
ಕಾಲಕೂಟಪ್ರಭಾಜಾಲಕಳಂಕೀಕೃತಕಂಧರಂ |
ಕಲಾಧರಂ ಕಲಾಮೌಳಿಂ ಕಲಯೇಽಟ್ಟಾಲಸುಂದರಂ || 2 ||
ಕಾಲಕಾಲಂ ಕಳಾತೀತಂ ಕಲಾವಂತಂ ಚ ನಿಷ್ಕಳಂ |
ಕಮಲಾಪತಿಸಂಸ್ತುತ್ಯಂ ಕಲಯೇಽಟ್ಟಾಲಸುಂದರಂ || 3 ||
ಕಾಂತಾರ್ಧಂ ಕಮನೀಯಾಂಗಂ ಕರುಣಾಮೃತಸಾಗರಂ |
ಕಲಿಕಲ್ಮಷದೋಷಘ್ನಂ ಕಲಯೇಽಟ್ಟಾಲಸುಂದರಂ || 4 ||
ಕದಂಬಕಾನನಾಧೀಶಂ ಕಾಂಕ್ಷಿತಾರ್ಥಸುರದ್ರುಮಂ |
ಕಾಮಶಾಸನಮೀಶಾನಂ ಕಲಯೇಽಟ್ಟಾಲಸುಂದರಂ || 5 ||
ಸೃಷ್ಟಾನಿ ಮಾಯಯಾ ಯೇನ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಾನಿ ಬಹೂನಿ ಚ |
ರಕ್ಷಿತಾನಿ ಹತಾನ್ಯಂತೇ ಕಲಯೇಽಟ್ಟಾಲಸುಂದರಂ || 6 ||
ಸ್ವಭಕ್ತಜನಸಂತಾಪಪಾಪಾಪದ್ಭಂಗತತ್ಪರಂ |
ಕಾರಣಂ ಸರ್ವಜಗತಾಂ ಕಲಯೇಽಟ್ಟಾಲಸುಂದರಂ || 7 ||
ಕುಲಶೇಖರವಂಶೋತ್ಥಭೂಪಾನಾಂ ಕುಲದೈವತಂ |
ಪರಿಪೂರ್ಣಂ ಚಿದಾನಂದಂ ಕಲಯೇಽಟ್ಟಾಲಸುಂದರಂ || 8 ||
ಅಟ್ಟಾಲವೀರಶ್ರೀಶಂಭೋರಷ್ಟಕಂ ವರಮಿಷ್ಟದಂ |
ಪಠತಾಂ ಶೃಣ್ವತಾಂ ಸದ್ಯಸ್ತನೋತು ಪರಮಾಂ ಶ್ರಿಯಂ || 9 ||
ಇತಿ ಶ್ರೀಹಾಲಾಸ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ವಿಕ್ರಮಪಾಂಡ್ಯಕೃತಂ ಅಟ್ಟಾಲಸುಂದರಾಷ್ಟಕಂ |
ಅಟ್ಟಾಲಸುಂದರಾಷ್ಟಕಂ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ “ಅಟ್ಟಾಲಸುಂದರ” ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮಹಿಮಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುವ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಅಷ್ಟಕವಾಗಿದೆ. ವಿಜಯಿ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮಪಾಂಡ್ಯ ಮಹಾರಾಜರು ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಸೌಂದರ್ಯ, ಶೌರ್ಯ, ಕರುಣೆ, ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯದ ರೂಪಗಳ ದೈವಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಿವನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಈ ಎಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕೊಂಡಾಡಲಾಗಿದೆ, ಇದು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪರಮ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಟ್ಟಾಲಸುಂದರಾಷ್ಟಕವು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಕರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಸ್ತುತಿಯಾಗಿರದೆ, ಭಕ್ತನು ಶಿವನ ವಿವಿಧ ಗುಣಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಒಂದು ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಕಾಲಕೂಟ ವಿಷವನ್ನು ನುಂಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ನೀಲಕಂಠನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಗಳಿಗೆ ಮೂಲಕಾರಣನಾಗಿ, ಕಾಲಾತೀತನಾಗಿ, ಪರಮಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶ್ಲೋಕವೂ ಶಿವನ ಒಂದೊಂದು ದಿವ್ಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪರಮಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅಷ್ಟಕದ ಪಠಣವು ಭಕ್ತರಿಗೆ ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕವು ಶಿವನ ದಿವ್ಯ ಕಾಂತಿಯನ್ನು, ಕಲ್ಯಾಣಗಿರಿ ಕೋದಂಡದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಭುಜಬಲವನ್ನು ಮತ್ತು ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನು ಗ್ರಸಿಸಬಲ್ಲ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಕಬಳಿಸುವ ಪರಮಸ್ವರೂಪ — ಇದು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಯಂಕರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ. ಎರಡನೆಯ ಶ್ಲೋಕವು ಕಾಲಕೂಟ ವಿಷವನ್ನು ಕುಡಿದು ನೀಲಕಂಠನಾದ ಶಿವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ಕಲೆಗಳು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವು ಅವರ ಕಿರೀಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ತತ್ವಗಳಾಗಿವೆ. ಮೂರನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಕಾಲಕಾಲನಾಗಿ — ಕಾಲಕ್ಕೂ ಕಾರಣನಾಗಿ, ಕಾಲಾತೀತನಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವರು ನಿಷ್ಕಳ ಪರಬ್ರಹ್ಮನಾದರೂ, ಭಕ್ತರಿಗಾಗಿ ಕಲೆಗಳನ್ನು, ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಲೀಲೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದಲೂ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಆನಂದಸ್ವರೂಪಿಯೇ ಶಿವ.
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಶ್ಲೋಕವು ಶಿವನ ಮೃದು-ಸುಂದರವಾದ ಅರ್ಧಾಂಗವನ್ನು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವಯವಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು, ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅಮೃತ ಕರುಣಾ ಸಾಗರ. ಐದನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಕದಂಬ ವನದ ಅಧಿಪತ್ಯ, ಕಾಮದೇವನನ್ನು ದಹಿಸಿದ ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆರನೆಯ ಶ್ಲೋಕವು ಶಿವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯ ಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಮೂಲಕಾರಣನಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ರಕ್ಷಿಸಿ, ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದ್ದಾಗ ಲಯಗೊಳಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ ಅವರು. ಏಳನೆಯ ಶ್ಲೋಕವು ಶಿವನ ಭಕ್ತ ಪರಾಯಣತೆಯನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ — ಭಕ್ತರ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು, ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವುದು ಅವರ ಸ್ವಭಾವ. ಎಂಟನೆಯ ಶ್ಲೋಕವು ಶಿವನನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಚಿದಾನಂದ ಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ಕುಲಶೇಖರ ರಾಜವಂಶದ ಕುಲದೈವವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಆನಂದ, ಶಾಂತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಪ್ರತೀಕ. ಅಷ್ಟಕದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪಠಣ-ಶ್ರವಣದ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ — ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದರೂ ಪರಮಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಶುಭ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಯೋಜನಗಳು (Benefits):
Please login to leave a comment
Loading comments...