ನವಗ್ರಹ ಧ್ಯಾನ ಶ್ಲೋಕಂ
ಆದಿತ್ಯಾಯ ಚ ಸೋಮಾಯ ಮಂಗಳಾಯ ಬುಧಾಯ ಚ ।
ಗುರು ಶುಕ್ರ ಶನಿಭ್ಯಶ್ಚ ರಾಹವೇ ಕೇತವೇ ನಮಃ ॥
ರವಿಃ
ಜಪಾಕುಸುಮ ಸಂಕಾಶಂ ಕಾಶ್ಯಪೇಯಂ ಮಹಾದ್ಯುತಿಂ ।
ತಮೋಽರಿಂ ಸರ್ವ ಪಾಪಘ್ನಂ ಪ್ರಣತೋಸ್ಮಿ ದಿವಾಕರಂ ॥
ಚಂದ್ರಃ
ದಧಿಶಂಖ ತುಷಾರಾಭಂ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವ ಸಮುದ್ಭವಂ (ಕ್ಷೀರೋದಾರ್ಣವ ಸಂಭವಂ) ।
ನಮಾಮಿ ಶಶಿನಂ ಸೋಮಂ ಶಂಭೋ-ರ್ಮಕುಟ ಭೂಷಣಂ ॥
ಕುಜಃ
ಧರಣೀ ಗರ್ಭ ಸಂಭೂತಂ ವಿದ್ಯುತ್ಕಾಂತಿ ಸಮಪ್ರಭಂ ।
ಕುಮಾರಂ ಶಕ್ತಿಹಸ್ತಂ ತಂ ಕುಜಂ [ಮಂಗಳಂ] ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಂ ॥
ಬುಧಃ
ಪ್ರಿಯಂಗು ಕಲಿಕಾಶ್ಯಾಮಂ ರೂಪೇಣಾ ಪ್ರತಿಮಂ ಬುಧಂ ।
ಸೌಮ್ಯಂ ಸೌಮ್ಯ (ಸತ್ವ) ಗುಣೋಪೇತಂ ತಂ ಬುಧಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಂ ॥
ಗುರುಃ
ದೇವಾನಾಂ ಚ ಋಷೀಣಾಂ ಚ ಗುರುಂ ಕಾಂಚನಸನ್ನಿಭಂ ।
ಬುದ್ಧಿಮಂತಂ ತ್ರಿಲೋಕೇಶಂ ತಂ ನಮಾಮಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಂ ॥
ಶುಕ್ರಃ
ಹಿಮಕುಂದ ಮೃಣಾಳಾಭಂ ದೈತ್ಯಾನಂ ಪರಮಂ ಗುರುಂ ।
ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರವಕ್ತಾರಂ ಭಾರ್ಗವಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಂ ॥
ಶನಿಃ
ನೀಲಾಂಜನ ಸಮಾಭಾಸಂ ರವಿಪುತ್ರಂ ಯಮಾಗ್ರಜಂ ।
ಛಾಯಾ ಮಾರ್ತಾಂಡ ಸಂಭೂತಂ ತಂ ನಮಾಮಿ ಶನೈಶ್ಚರಂ ॥
ರಾಹುಃ
ಅರ್ಧಕಾಯಂ ಮಹಾವೀರಂ ಚಂದ್ರಾದಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಧನಂ ।
ಸಿಂಹಿಕಾ ಗರ್ಭ ಸಂಭೂತಂ ತಂ ರಾಹುಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಂ ॥
ಕೇತುಃ
ಪಲಾಶ ಪುಷ್ಪ ಸಂಕಾಶಂ ತಾರಕಾಗ್ರಹಮಸ್ತಕಂ ।
ರೌದ್ರಂ ರೌದ್ರಾತ್ಮಕಂ ಘೋರಂ ತಂ ಕೇತುಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಂ ॥
ಫಲಶ್ರುತಿಃ
ಇತಿ ವ್ಯಾಸ ಮುಖೋದ್ಗೀತಂ ಯಃ ಪಠೇತ್ಸು ಸಮಾಹಿತಃ ।
ದಿವಾ ವಾ ಯದಿ ವಾ ರಾತ್ರೌ ವಿಘ್ನಶಾಂತಿ-ರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥
ನರನಾರೀ-ನೃಪಾಣಾಂ ಚ ಭವೇ-ದ್ದುಃಸ್ವಪ್ನ-ನಾಶನಂ ।
ಐಶ್ವರ್ಯಮತುಲಂ ತೇಷಾಮಾರೋಗ್ಯಂ ಪುಷ್ಟಿ ವರ್ಧನಂ ॥
ಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರಜಾಃ ಪೀಡಾಸ್ತಸ್ಕರಾಗ್ನಿ ಸಮುದ್ಭವಾಃ ।
ತಾಸ್ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರಶಮಂ ಯಾಂತಿ ವ್ಯಾಸೋ ಬ್ರೂತೇ ನ ಸಂಶಯಃ ॥
ಇತಿ ವ್ಯಾಸ ವಿರಚಿತಂ ನವಗ್ರಹ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಂಪೂರ್ಣ ।
ಒಂಬತ್ತು ಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಶ್ಲೋಕ — ಇದಿಷ್ಟೇ ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಉದ್ದ. ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕವೂ ಗ್ರಹವನ್ನು ಒಂದು ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ನಮಃ ಎಂದು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ: ಸೂರ್ಯ ದಾಸವಾಳದ ಹೂವಿನ ಕೆಂಪು, ಬುಧ ಪ್ರಿಯಂಗು ಮೊಗ್ಗಿನ ಶ್ಯಾಮಲ, ಶನಿ ಕಾಡಿಗೆಯ ಕಪ್ಪು, ಕೇತು ಮುತ್ತುಗದ ಹೂವಿನ ಬಣ್ಣ. ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಸ ವಿರಚಿತ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ನವಗ್ರಹ ಸನ್ನಿಧಿಯ ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಶಾಂತಿ ಹೋಮಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಹೇಳುವುದು ಇದೇ ಸ್ತೋತ್ರ.
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯರು ಕಠಿಣ ದಶೆ ಎಂದಾಗ, ಅಥವಾ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯ ಯಾವುದೂ ಸರಿಹೋಗದ ಒಂದು ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಜನ ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸ್ತೋತ್ರ ತಾನು ಕೊಡುವ ಫಲದ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಸಂಯಮದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳುವುದು ಇಷ್ಟೇ — ದುಃಸ್ವಪ್ನ ತೊಲಗುತ್ತದೆ, ಗ್ರಹ–ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಪೀಡೆ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ, ಕಳ್ಳರಿಂದ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಭಯ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಣ, ಕೆಲಸ, ಮದುವೆ — ಇವುಗಳ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದಲ್ಲ, ಗ್ರಹಗಳ ಕೆಳಗೆ ನಿಂತ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವುದು ಇದರ ಕೆಲಸ ಎಂಬುದು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ನಂಬಿಕೆ. ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಎರಡು ಗ್ರಹಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಒಂಬತ್ತನ್ನೂ ಹೆಸರಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದೇ ಇದರ ವಿಶೇಷ.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ, ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ ಹೇಳುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಕೆಲವರು ನಿತ್ಯ ಬೆಳಗಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಗ್ರಹದ ವಾರಕ್ಕೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ — ಭಾನುವಾರ ಸೂರ್ಯ, ಮಂಗಳವಾರ ಕುಜ, ಶನಿವಾರ ಶನಿ. ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನವಗ್ರಹ ಗುಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ಒಂಬತ್ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಥವಾ ಒಂಬತ್ತು ಬಾರಿ; ಒಂದೇ ಬಾರಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದರೂ ಸಾಕು. ಒಂಬತ್ತು ಹೆಸರುಗಳೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುವಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದಿ — ಯಾವ ಗ್ರಹವೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬಾರದು ಎಂಬುದೇ ಇದರ ಮುಖ್ಯಾಂಶ.
Please login to leave a comment
Loading comments...