|| ದೇವೀಭುಜಂಗಸ್ತೋತ್ರಂ ||
ವಿರಿಂಚ್ಯಾದಿಭಿಃ ಪಂಚಭಿರ್ಲೋಕಪಾಲೈಃ
ಸಮೂಢೇ ಮಹಾನಂದಪೀಠೇ ನಿಷಣ್ಣಂ |
ಧನುರ್ಬಾಣಪಾಶಾಂಕುಶಪ್ರೋತಹಸ್ತಂ
ಮಹಸ್ತ್ರೈಪುರಂ ಶಂಕರಾದ್ವೈತಮವ್ಯಾತ್ || 1 ||
ಯದನ್ನಾದಿಭಿಃ ಪಂಚಭಿಃ ಕೋಶಜಾಲೈಃ
ಶಿರಃಪಕ್ಷಪುಚ್ಛಾತ್ಮಕೈರಂತರಂತಃ |
ನಿಗೂಢೇ ಮಹಾಯೋಗಪೀಠೇ ನಿಷಣ್ಣಂ
ಪುರಾರೇರಥಾಂತಃಪುರಂ ನೌಮಿ ನಿತ್ಯಂ || 2 ||
ವಿರಿಂಚಾದಿರೂಪೈಃ ಪ್ರಪಂಚೇ ವಿಹೃತ್ಯ
ಸ್ವತಂತ್ರಾ ಯದಾ ಸ್ವಾತ್ಮವಿಶ್ರಾಂತಿರೇಷಾ |
ತದಾ ಮಾನಮಾತೃಪ್ರಮೇಯಾತಿರಿಕ್ತಂ
ಪರಾನಂದಮೀಡೇ ಭವಾನಿ ತ್ವದೀಯಂ || 3 ||
ವಿನೋದಾಯ ಚೈತನ್ಯಮೇಕಂ ವಿಭಜ್ಯ
ದ್ವಿಧಾ ದೇವಿ ಜೀವಃ ಶಿವಶ್ಚೇತಿ ನಾಮ್ನಾ |
ಶಿವಸ್ಯಾಪಿ ಜೀವತ್ವಮಾಪಾದಯಂತೀ
ಪುನರ್ಜೀವಮೇನಂ ಶಿವಂ ವಾ ಕರೋಷಿ || 4 ||
ಸಮಾಕುಂಚ್ಯ ಮೂಲಂ ಹೃದಿ ನ್ಯಸ್ಯ ವಾಯುಂ
ಮನೋ ಭ್ರೂಬಿಲಂ ಪ್ರಾಪಯಿತ್ವಾ ನಿವೃತ್ತಾಃ |
ತತಃ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದರೂಪೇ ಪದೇ ತೇ
ಭವಂತ್ಯಂಬ ಜೀವಾಃ ಶಿವತ್ವೇನ ಕೇಚಿತ್ || 5 ||
ಶರೀರೇಽತಿಕಷ್ಟೇ ರಿಪೌ ಪುತ್ರವರ್ಗೇ
ಸದಾಭೀತಿಮೂಲೇ ಕಲತ್ರೇ ಧನೇ ವಾ |
ನ ಕಶ್ಚಿದ್ವಿರಜ್ಯತ್ಯಹೋ ದೇವಿ ಚಿತ್ರಂ
ಕಥಂ ತ್ವತ್ಕಟಾಕ್ಷಂ ವಿನಾ ತತ್ತ್ವಬೋಧಃ || 6 ||
ಶರೀರೇ ಧನೇಽಪತ್ಯವರ್ಗೇ ಕಲತ್ರೇ
ವಿರಕ್ತಸ್ಯ ಸದ್ದೇಶಿಕಾದಿಷ್ಟಬುದ್ಧೇಃ |
ಯದಾಕಸ್ಮಿಕಂ ಜ್ಯೋತಿರಾನಂದರೂಪಂ
ಸಮಾಧೌ ಭವೇತ್ತತ್ತ್ವಮಸ್ಯಂಬ ಸತ್ಯಂ || 7 ||
ಮೃಷಾನ್ಯೋ ಮೃಷಾನ್ಯಃ ಪರೋ ಮಿಶ್ರಮೇನಂ
ಪರಃ ಪ್ರಾಕೃತಂ ಚಾಪರೋ ಬುದ್ಧಿಮಾತ್ರಂ |
ಪ್ರಪಂಚಂ ಮಿಮೀತೇ ಮುನೀನಾಂ ಗಣೋಽಯಂ
ತದೇತತ್ತ್ವಮೇವೇತಿ ನ ತ್ವಾಂ ಜಹೀಮಃ || 8 ||
ನಿವೃತ್ತಿಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಚ ವಿದ್ಯಾ ಚ ಶಾಂತಿ-
ಸ್ತಥಾ ಶಾಂತ್ಯತೀತೇತಿ ಪಂಚೀಕೃತಾಭಿಃ |
ಕಲಾಭಿಃ ಪರೇ ಪಂಚವಿಂಶಾತ್ಮಿಕಾಭಿ-
ಸ್ತ್ವಮೇಕೈವ ಸೇವ್ಯಾ ಶಿವಾಭಿನ್ನರೂಪಾ || 9 ||
ಅಗಾಧೇಽತ್ರ ಸಂಸಾರಪಂಕೇ ನಿಮಗ್ನಂ
ಕಲತ್ರಾದಿಭಾರೇಣ ಖಿನ್ನಂ ನಿತಾಂತಂ |
ಮಹಾಮೋಹಪಾಶೌಘಬದ್ಧಂ ಚಿರಾನ್ಮಾಂ
ಸಮುದ್ಧರ್ತುಮಂಬ ತ್ವಮೇಕೈವ ಶಕ್ತಾ || 10 ||
ಸಮಾರಭ್ಯ ಮೂಲಂ ಗತೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಕ್ರಂ
ಭವದ್ದಿವ್ಯಚಕ್ರೇಶ್ವರೀಧಾಮಭಾಜಃ |
ಮಹಾಸಿದ್ಧಿಸಂಘಾತಕಲ್ಪದ್ರುಮಾಭಾ-
ನವಾಪ್ಯಾಂಬ ನಾದಾನುಪಾಸ್ತೇ ಚ ಯೋಗೀ || 11 ||
ಗಣೇಶೈರ್ಗ್ರಹೈರಂಬ ನಕ್ಷತ್ರಪಂಕ್ತ್ಯಾ
ತಥಾ ಯೋಗಿನೀರಾಶಿಪೀಠೈರಭಿನ್ನಂ |
ಮಹಾಕಾಲಮಾತ್ಮಾನಮಾಮೃಶ್ಯ ಲೋಕಂ
ವಿಧತ್ಸೇ ಕೃತಿಂ ವಾ ಸ್ಥಿತಿಂ ವಾ ಮಹೇಶಿ || 12 ||
ಲಸತ್ತಾರಹಾರಾಮತಿಸ್ವಚ್ಛಚೇಲಾಂ
ವಹಂತೀಂ ಕರೇ ಪುಸ್ತಕಂ ಚಾಕ್ಷಮಾಲಾಂ |
ಶರಚ್ಚಂದ್ರಕೋಟಿಪ್ರಭಾಭಾಸುರಾಂ ತ್ವಾಂ
ಸಕೃದ್ಭಾವಯನ್ಭಾರತೀವಲ್ಲಭಃ ಸ್ಯಾತ್ || 13 ||
ಸಮುದ್ಯತ್ಸಹಸ್ರಾರ್ಕಬಿಂಬಾಭವಕ್ತ್ರಾಂ
ಸ್ವಭಾಸೈವ ಸಿಂದೂರಿತಾಜಾಂಡಕೋಟಿಂ |
ಧನುರ್ಬಾಣಪಾಶಾಂಕುಶಾಂಧಾರಯಂತೀಂ
ಸ್ಮರಂತಃ ಸ್ಮರಂ ವಾಪಿ ಸಂಮೋಹಯೇಯುಃ || 14 ||
ಮಣಿಸ್ಯೂತತಾಟಂಕಶೋಣಾಸ್ಯಬಿಂಬಾಂ
ಹರಿತ್ಪಟ್ಟವಸ್ತ್ರಾಂ ತ್ವಗುಲ್ಲಾಸಿಭೂಷಾಂ |
ಹೃದಾ ಭಾವಯಂಸ್ತಪ್ತಹೇಮಪ್ರಭಾಂ ತ್ವಾಂ
ಶ್ರಿಯೋ ನಾಶಯತ್ಯಂಬ ಚಾಂಚಲ್ಯಭಾವಂ || 15 ||
ಮಹಾಮಂತ್ರರಾಜಾಂತಬೀಜಂ ಪರಾಖ್ಯಂ
ಸ್ವತೋ ನ್ಯಸ್ತಬಿಂದು ಸ್ವಯಂ ನ್ಯಸ್ತಹಾರ್ದಂ |
ಭವದ್ವಕ್ತ್ರವಕ್ಷೋಜಗುಹ್ಯಾಭಿಧಾನಂ
ಸ್ವರೂಪಂ ಸಕೃದ್ಭಾವಯೇತ್ಸ ತ್ವಮೇವ || 16 ||
ತಥಾನ್ಯೇ ವಿಕಲ್ಪೇಷು ನಿರ್ವಿಣ್ಣಚಿತ್ತಾ-
ಸ್ತದೇಕಂ ಸಮಾಧಾಯ ಬಿಂದುತ್ರಯಂ ತೇ |
ಪರಾನಂದಸಂಧಾನಸಿಂಧೌ ನಿಮಗ್ನಾಃ
ಪುನರ್ಗರ್ಭರಂಧ್ರಂ ನ ಪಶ್ಯಂತಿ ಧೀರಾಃ || 17 ||
ತ್ವದುನ್ಮೇಷಲೀಲಾನುಬಂಧಾಧಿಕಾರಾ-
ನ್ವಿರಿಂಚ್ಯಾದಿಕಾಂಸ್ತ್ವದ್ಗುಣಾಂಭೋಧಿಬಿಂದೂನ್ |
ಭಜಂತಸ್ತಿತೀರ್ಷಂತಿ ಸಂಸಾರಸಿಂಧುಂ
ಶಿವೇ ತಾವಕೀನಾ ಸುಸಂಭಾವನೇಯಂ || 18 ||
ಕದಾ ವಾ ಭವತ್ಪಾದಪೋತೇನ ತೂರ್ಣಂ
ಭವಾಂಭೋಧಿಮುತ್ತೀರ್ಯ ಪೂರ್ಣಾಂತರಂಗಃ |
ನಿಮಜ್ಜಂತಮೇನಂ ದುರಾಶಾವಿಷಾಬ್ಧೌ
ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಲೋಕಂ ಕಥಂ ಪರ್ಯುದಾಸ್ಸೇ || 19 ||
ಕದಾ ವಾ ಹೃಷೀಕಾಣಿ ಸಾಮ್ಯಂ ಭಜೇಯುಃ
ಕದಾ ವಾ ನ ಶತ್ರುರ್ನ ಮಿತ್ರಂ ಭವಾನಿ |
ಕದಾ ವಾ ದುರಾಶಾವಿಷೂಚೀವಿಲೋಪಃ
ಕದಾ ವಾ ಮನೋ ಮೇ ಸಮೂಲಂ ವಿನಶ್ಯೇತ್ || 20 ||
ನಮೋವಾಕಮಾಶಾಸ್ಮಹೇ ದೇವಿ ಯುಷ್ಮ-
ತ್ಪದಾಂಭೋಜಯುಗ್ಮಾಯ ತಿಗ್ಮಾಯ ಗೌರಿ |
ವಿರಿಂಚ್ಯಾದಿಭಾಸ್ವತ್ಕಿರೀಟಪ್ರತೋಲೀ-
ಪ್ರದೀಪಾಯಮಾನಪ್ರಭಾಭಾಸ್ವರಾಯ || 21 ||
ಕಚೇ ಚಂದ್ರರೇಖಂ ಕುಚೇ ತಾರಹಾರಂ
ಕರೇ ಸ್ವಾದುಚಾಪಂ ಶರೇ ಷಟ್ಪದೌಘಂ |
ಸ್ಮರಾಮಿ ಸ್ಮರಾರೇರಭಿಪ್ರಾಯಮೇಕಂ
ಮದಾಘೂರ್ಣನೇತ್ರಂ ಮದೀಯಂ ನಿಧಾನಂ || 22 ||
ಶರೇಷ್ವೇವ ನಾಸಾ ಧನುಷ್ವೇವ ಜಿಹ್ವಾ
ಜಪಾಪಾಟಲೇ ಲೋಚನೇ ತೇ ಸ್ವರೂಪೇ |
ತ್ವಗೇಷಾ ಭವಚ್ಚಂದ್ರಖಂಡೇ ಶ್ರವೋ ಮೇ
ಗುಣೇ ತೇ ಮನೋವೃತ್ತಿರಂಬ ತ್ವಯಿ ಸ್ಯಾತ್ || 23 ||
ಜಗತ್ಕರ್ಮಧೀರಾನ್ವಚೋಧೂತಕೀರಾನ್
ಕುಚನ್ಯಸ್ತಹಾರಾನ್ಕೃಪಾಸಿಂಧುಪೂರಾನ್ |
ಭವಾಂಭೋಧಿಪಾರಾನ್ಮಹಾಪಾಪದೂರಾನ್
ಭಜೇ ವೇದಸಾರಾನ್ಶಿವಪ್ರೇಮದಾರಾನ್ || 24 ||
ಸುಧಾಸಿಂಧುಸಾರೇ ಚಿದಾನಂದನೀರೇ
ಸಮುತ್ಫುಲ್ಲನೀಪೇ ಸುರತ್ನಾಂತರೀಪೇ |
ಮಣಿವ್ಯೂಹಸಾಲೇ ಸ್ಥಿತೇ ಹೈಮಶಾಲೇ
ಮನೋಜಾರಿವಾಮೇ ನಿಷಣ್ಣಂ ಮನೋ ಮೇ || 25 ||
ದೃಗಂತೇ ವಿಲೋಲಾ ಸುಗಂಧೀಷುಮಾಲಾ
ಪ್ರಪಂಚೇಂದ್ರಜಾಲಾ ವಿಪತ್ಸಿಂಧುಕೂಲಾ |
ಮುನಿಸ್ವಾಂತಶಾಲಾ ನಮಲ್ಲೋಕಪಾಲಾ
ಹೃದಿ ಪ್ರೇಮಲೋಲಾಮೃತಸ್ವಾದುಲೀಲಾ || 26 ||
ಜಗಜ್ಜಾಲಮೇತತ್ತ್ವಯೈವಾಂಬ ಸೃಷ್ಟಂ
ತ್ವಮೇವಾದ್ಯ ಯಾಸೀಂದ್ರಿಯೈರರ್ಥಜಾಲಂ |
ತ್ವಮೇಕೈವ ಕರ್ತ್ರೀ ತ್ವಮೇಕೈವ ಭೋಕ್ತ್ರೀ
ನ ಮೇ ಪುಣ್ಯಪಾಪೇ ನ ಮೇ ಬಂಧಮೋಕ್ಷೌ || 27 ||
ಇತಿ ಪ್ರೇಮಭಾರೇಣ ಕಿಂಚಿನ್ಮಯೋಕ್ತಂ
ನ ಬುಧ್ವೈವ ತತ್ತ್ವಂ ಮದೀಯಂ ತ್ವದೀಯಂ |
ವಿನೋದಾಯ ಬಾಲಸ್ಯ ಮೌರ್ಖ್ಯಂ ಹಿ ಮಾತ-
ಸ್ತದೇತತ್ಪ್ರಲಾಪಸ್ತುತಿಂ ಮೇ ಗೃಹಾಣ || 28 ||
ಇತಿ ಶ್ರೀಮತ್ಪರಮಹಂಸಪರಿವ್ರಾಜಕಾಚಾರ್ಯಸ್ಯ
ಶ್ರೀಗೋವಿಂದಭಗವತ್ಪೂಜ್ಯಪಾದಶಿಷ್ಯಸ್ಯ
ಶ್ರೀಮಚ್ಛಂಕರಭಗವತಃ ಕೃತೌ
ದೇವೀಭುಜಂಗಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಂಪೂರ್ಣಂ ||
ಮೂಲ ಪಠ್ಯ: Wikisource (CC BY-SA 4.0)
ದೇವೀ ಭುಜಂಗ ಸ್ತೋತ್ರವು ಶ್ರೀ ಲಲಿತಾ ತ್ರಿಪುರಸುಂದರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸ್ತೋತ್ರ. ಹಾವು ಹರಿದಾಡುವಂತೆ ಸಾಗುವ ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಸ್ತೋತ್ರದ ಕೊನೆಯ ಇತಿ ವಾಕ್ಯ ಇದನ್ನು ಶ್ರೀ ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರ ಕೃತಿ ಎನ್ನುತ್ತದೆ; ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ಇದನ್ನು ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರದೆಂದೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಐವರು ಲೋಕಪಾಲರು ಹೊತ್ತಿರುವ ಮಹಾನಂದ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣ, ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತ ತ್ರಿಪುರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕವೇ "ಶಂಕರಾದ್ವೈತ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 1–5: ಅನ್ನಮಯಾದಿ ಐದು ಕೋಶಗಳ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಶಿವನ ಅಂತಃಪುರವಾಗಿ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತಿಳಿಯುವವನು, ತಿಳಿಯುವ ಸಾಧನ, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ವಸ್ತು ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಆನಂದವೇ ಅವಳು. ಒಂದೇ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಲೀಲೆಗಾಗಿ ಜೀವ ಮತ್ತು ಶಿವ ಎಂದು ಎರಡಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ಜೀವನನ್ನು ಶಿವನನ್ನಾಗಿಸುವವಳು ಅವಳೇ ಎಂದು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಐದನೆಯದರಲ್ಲಿ ಮೂಲಾಧಾರವನ್ನು ಸಂಕುಚಿಸಿ, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವ ಯೋಗಸಾಧನೆಯ ಸೂಚನೆ ಇದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 6–10: ದೇಹ, ಶತ್ರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸಂಸಾರ, ಹಣ ಎಲ್ಲವೂ ಭಯಕ್ಕೆ ಮೂಲವಾದರೂ ಯಾರಿಗೂ ವೈರಾಗ್ಯ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷವಿಲ್ಲದೆ ತತ್ತ್ವಬೋಧ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಭಕ್ತ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಸದ್ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದ ವಿರಕ್ತನಿಗೆ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಆನಂದಜ್ಯೋತಿ ನೀನೇ. ನಿವೃತ್ತಿ, ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ, ವಿದ್ಯಾ, ಶಾಂತಿ, ಶಾಂತ್ಯತೀತಾ ಎಂಬ ಐದು ಕಲೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶಿವನಿಂದ ಬೇರೆಯಲ್ಲದವಳಾಗಿ ನೀನು ಪೂಜ್ಯಳು. ಸಂಸಾರದ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಲು ನೀನೊಬ್ಬಳೇ ಶಕ್ತಳು.
ಶ್ಲೋಕ 11–18: ಧ್ಯಾನಫಲಗಳ ಭಾಗ. ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ಹಿಡಿದ ರೂಪವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿದವನು ವಾಣಿಯ ಒಲವು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಉದಯಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕೆಂಪಾದ ರೂಪದ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮನ್ಮಥನನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಸೆಳೆತ; ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ, ಹಸಿರು ರೇಷ್ಮೆಯುಟ್ಟ ರೂಪದ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಚಂಚಲತೆ ದೂರ. ಮಂತ್ರರಾಜದ ಬೀಜ ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಿಂದುಗಳ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಧೀರರು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭವಾಸ ಕಾಣರು.
ಶ್ಲೋಕ 19–24: "ಕದಾ ವಾ" ಎಂಬ ಹಂಬಲದ ಸಾಲುಗಳು: ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಯಾವಾಗ ಸಮಾಧಾನ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ, ಶತ್ರು ಮಿತ್ರ ಭೇದ ಯಾವಾಗ ಅಳಿಯುತ್ತದೆ, ದುರಾಶೆಯೆಂಬ ಕಾಯಿಲೆ ಯಾವಾಗ ತೊಲಗುತ್ತದೆ? ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುವ ಸುಂದರ ಕಲ್ಪನೆ: ಮೂಗು ನಿನ್ನ ಹೂಬಾಣಗಳಲ್ಲಿ, ನಾಲಿಗೆ ಕಬ್ಬಿನ ಬಿಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣು ನಿನ್ನ ಕೆಂಪು ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಚರ್ಮ ಚಂದ್ರಕಲೆಯ ತಂಪಿನಲ್ಲಿ, ಕಿವಿ ದುಂಬಿಗಳ ಹೆದೆಯ ಝೇಂಕಾರದಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಲಿ.
ಶ್ಲೋಕ 25–28: ಅಮೃತಸಾಗರದ ನಡುವೆ, ಕದಂಬವನದ ರತ್ನದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ, ಚಿನ್ನದ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆಸಲಿ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವಳೂ, ಕರ್ತೃವೂ ಭೋಕ್ತೃವೂ ನೀನೇ; ನನಗೆ ಪುಣ್ಯಪಾಪವಾಗಲಿ ಬಂಧಮೋಕ್ಷವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ "ತಾಯೇ, ಇದು ಮಗುವಿನ ತೊದಲು ನುಡಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸು" ಎಂಬ ವಿನಯದೊಂದಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ಅದ್ವೈತ ವೇದಾಂತ, ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಉಪಾಸನೆ ಮತ್ತು ಸರಳ ಭಕ್ತಿ ಮೂರೂ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿವೆ. ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗಿಗೆ ಜೀವಶಿವ ಐಕ್ಯದ ಚಿಂತನೆ, ಉಪಾಸಕನಿಗೆ ದೇವಿಯ ಮೂರು ಧ್ಯಾನರೂಪಗಳು, ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ "ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತು" ಎಂಬ ನೇರ ಮೊರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದರಲ್ಲಿವೆ. ವಾಕ್ಸಿದ್ಧಿ, ಸ್ಥಿರ ಸಂಪತ್ತು, ವೈರಾಗ್ಯ ಇವು ಸ್ತೋತ್ರವೇ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಹೇಳುವ ಫಲಗಳು; ಇವನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಮಾತಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ನವರಾತ್ರಿಯ ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲಲಿತಾ ಪಂಚಮಿಯಂದು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಶುಕ್ರವಾರ ಈ ಸ್ತೋತ್ರ ಪಠಿಸುವುದು ರೂಢಿ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ಸಂಜೆ ದೀಪದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ದೇವಿಯ ಚಿತ್ರ ಅಥವಾ ಶ್ರೀಚಕ್ರದ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು, ಕೆಂಪು ಹೂವು ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮ ಅರ್ಪಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿ. ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಶ್ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಸಾಕು. ಭುಜಂಗಪ್ರಯಾತದ ಲಯ ಲಘು ಗುರು ಗುರು ಎಂಬ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದರಿಂದ ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ಪದ ಬಿಡಿಸಿ ಓದಿದರೆ ಅರ್ಥವೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ.
Please login to leave a comment
Loading comments...