Sri Kamakshi Stuti
శ్రీ కామాక్షీ స్తుతిః
వందే కామాక్ష్యహం త్వాం వరతనులతికాం విశ్వరక్షైకదీక్షాం
విష్వగ్విశ్వంభరాయాముపగతవసతిం విశ్రుతామిష్టదాత్రీం |
వామోరూమాశ్రితార్తిప్రశమననిపుణాం వీర్యశౌర్యాద్యుపేతాం
వందారుస్వస్వర్ద్రుమింద్రాద్యుపగతవిటపాం విశ్వలోకాలవాలాం ||1||
చాపల్యాదియమభ్రగా తటిదహో కించేత్సదా సర్వగా-
హ్యజ్ఞానాఖ్యముదగ్రమంధతమసం నిర్ణుద్య నిస్తంద్రితా |
సర్వార్థావలిదర్శికా చ జలదజ్యోతిర్న చైషా తథా
యామేవం వివదంతి వీక్ష్య విబుధాః కామాక్షి నః పాహి సా ||2||
దోషోత్సృష్టవపుః కలాం చ సకలాం బిభ్రత్యలం సంతతం
దూరత్యక్తకలంకికా జలజనుర్గంధస్య దూరస్థితా |
జ్యోత్స్నాతో హ్యుపరాగబంధరహితా నిత్యం తమోఘ్నా స్థిరా
కామాక్షీతి సుచంద్రికాతిశయతా సా పాతు నః సర్వదా ||3||
దిశ్యాద్దేవి సదా త్వదంఘ్రికమలద్వంద్వం శ్రితాలిష్వలం
వృత్తిం తత్స్వయమాదధచ్చ విముఖం దోషాకరాడంబరే |
సూర్యాదర్శహసన్ముఖం శ్రుతిపథస్యాత్యంతభూషాయితం
నేత్రానందవిధాయి పంకమధరీకృత్యోజ్జ్వలం సద్ధృతం ||4||
కామాక్షీపదపద్మయుగ్మమనఘం కుర్యాన్మదీయే మనః-
కాసారే వసతిం సదాపి సుమనస్సందోహసంరాజితే |
సుజ్ఞానామృతపూరితే కలుషతాహీనే చ పద్మాలయే
నిత్యం సత్కుముదాశ్రితే నిజవసత్యాత్తప్రభావే సదా ||5||
కామక్షీపదపద్మయుగ్మనఖరాః సమ్యక్కలాసంయుతాః
నిత్యం సద్గుణసంశ్రితాః కువలయామోదోద్భవాధాయకాః |
ఉత్కోచం దధతశ్చ పంకజనుషాం సంరోచకాః స్థానతః
శ్రేష్ఠాదిందునిరాసకారివిభవా రక్షంతు నః సర్వదా ||6||
కామాక్షీచరణారవిందయుగలీగుల్ఫద్వయం రక్షతా-
దస్మాన్ సంతతమాశ్రితార్తిశమనం దోషౌఘవిధ్వంసనం |
తేజఃపూరనిధానమంఘ్రివలయాద్యాకల్పసంఘట్టన-
ప్రోద్యద్ధ్వానమిషేణ చ ప్రతిశృణన్నమ్రాలిరక్షామివ ||7||
జంఘే ద్వే భవతాం జగత్త్రయనుతే నిత్యం త్వదీయే మన-
స్సంతోషాయ మమామితోర్జితయశఃసంపత్తయే చ స్వయం |
సామ్యోలంఘనజాంఘికే సువపుషా వృత్తే ప్రభాసంయుతే
హే కామాక్షి సమున్నతే త్రిభువనీసంక్రాంతియోగ్యే వరే ||8||
కామాక్ష్యన్వహమేధమానమవతాజ్జానుద్వయం మాం తవ
ప్రఖ్యాతారిపరాభవైకనిరతి ప్రద్యోతనాభం ద్యుతేః |
సమ్యగ్వృత్తమతీవ సుందరమిదం సంపన్నిదానం సతాం
లోకప్రాభవశంసి సర్వశుభదం జంఘాద్వయోత్తంభనం ||9||
ఊరూ తే భవతాం ముదే మమ సదా కామాక్షి భో దేవతే
రంభాటోపవిమర్దనైకనిపుణే నీలోత్పలాభే శుభే |
శుండాదండనిభే త్రిలోకవిజయస్తంభౌ శుచిత్వార్జవ-
శ్రీయుక్తే చ నితంబభారభరణైకాగ్రప్రయత్నే సదా ||10||
కామాక్ష్యన్వహమింధతాం నిగనిగప్రద్యోతమానం పరం
శ్రీమద్దర్పణదర్పహారి జఘనద్వంద్రం మహత్తావకమ |
యత్రేయం ప్రతిబింబితా త్రిజగతీ సృష్టేవ భూయస్త్వయా
లీలార్థం ప్రతిభాతి సాగరవనగ్రావాదికార్ధావృతా ||11||
బోభూతాం యశసే మమాంబ రుచిరౌ భూలోకసంచారతః
శ్రాంతౌ స్థూలతరౌ తవాతిమృదులౌ స్నిగ్ధౌ నితంబౌ శుభౌ |
గాంగేయోన్నతసైకతస్థలకచగ్రాహిస్వరూపౌ గుణ-
శ్లాఘ్యౌ గౌరవశోభినౌ సువిపులౌ కామాక్షి భో దేవతే ||12||
కామాక్ష్యద్య సురక్షతాత్ కటితటీ తావక్యతీవోజ్జ్వల-
ద్రత్నాలంకృతహాటకాఢ్యరశనాసంబద్ధఘంటారవా |
తత్రత్యేందుమణీంద్రనీలగరుడప్రఖ్యోపలజ్యోతిషా
వ్యాప్తా వాసవకార్ముకద్యుతిఖనీవాభాతి యా సర్వదా ||13||
వస్తిః స్వస్తిగతా తవాతిరుచిరా కామాక్షి భో దేవతే
సంతోషం విదధాతు సంతతమసౌ పీతాంబరాష్టితా |
తత్రాపి స్వకయా శ్రియా తత ఇతః ప్రద్యోతయంతీ దిశః
కాంతేంద్రోపలకాంతిపుంజకణికేవాభాతి యా సౌష్ఠవాత్ ||14||
యన్నాభీసరసీ భవాభిధమరుక్షోణీనివిష్టోద్భవ-
త్తృష్ణార్తాఖిలదేహినామనుకలం సుజ్ఞానతోయం వరం |
దత్వా దేవి సుగంధి సద్గణసదాసేవ్యం ప్రణుద్య శ్రమం
సంతోషాయ చ బోభవీతు మహితే కామాక్షి భో దేవతే ||15||
యన్మధ్యం తవ దేవి సూక్ష్మమతులం లావణ్యమూలం నభః-
ప్రఖ్యం దుష్టనిరీక్షణప్రసరణశ్రాంత్యాపనుత్త్యా ఇవ |
జాతం లోచనదూరగం తదవతాత్ కామాక్షి సింహాంతర-
స్వైరాటోపనిరాసకారి విమలజ్యోతిర్మయం ప్రత్యహం ||16||
ధృత్యై తే కుచయోర్వలిత్రయమిషాత్ సౌవర్ణదామత్రయీ-
బద్ధం మధ్యమనుత్తమం సుదృఢయోర్గుర్వోర్యయోర్దైవతే |
సౌవర్ణౌ కలశావివాద్య చ పయఃపూరీకృతౌ సత్కృతౌ
తౌ కామాక్షి ముదం సదా వితనుతాం భారం పరాకృత్య నః ||17||
పాణీ తే శరణాగతాభిలషితశ్రేయఃప్రదానోద్యతౌ
సౌభాగ్యాధికశంసిశాస్త్రవిహరద్రేఖాంకితౌ శౌభనౌ |
స్వర్లోకద్రుమపంచకం వితరణే తత్తతృషాం తస్య త-
త్పాత్రాలాభవిశంకయాంగులిమిషాన్మన్యే విభాత్యత్ర హి ||18||
దత్తాం దేవి కరౌ తవాతిమృదులౌ కామాక్షి సంపత్కరౌ
సద్రత్నాంచితకంకణాదిభిరలం సౌవర్ణకైర్భూషితౌ |
నిత్యం సంపదమత్ర మే భవభయప్రధ్వంసనైకోత్సుకౌ
సంరక్తౌ చ రసాలపల్లవతిరస్కారం గతౌ సుందరౌ ||19||
భూయాస్తాం భుజగాధిపావివ ముదే బాహూ సదా మాంసలౌ
కామాక్ష్యుజ్జ్వలనూత్నరత్నఖచితస్వర్ణాంగదాలంకృతౌ |
భావత్కౌ మమ దేవి సుందరతరౌ దూరీకృతద్వేషణ-
ప్రోద్యద్బాహుబలౌ జగత్త్రయనుతౌ నమ్రాలిరక్షాపరౌ ||20||
స్కంధౌ దేవి తవాపరౌ సురతరుస్కంధావివోజ్జృంభితా-
వస్మాన్నిత్యమతంద్రితౌ సమవతాం కామాక్షి దత్వా ధనం |
కంఠాసక్తసమస్తభూషణరుచివ్యాప్తౌ స్వయం భాస్వరౌ
లోకాఘౌఘసమస్తనాశనచణావుత్తంభితావుద్ద్యుతీ ||21||
గ్రీవా కంబుసమానసంస్థితిరసౌ కాంత్యేంద్రనీలోపమా
పాయాన్మామనిశం పురాణవినుతే కామాక్షి భో తావకీ |
నానారత్నవిభూషణైః సురుచిరా సౌవర్ణకైర్మౌత్తిక-
శ్రేష్టోద్గుంభితమాలయా చ విమలా లావణ్యపాథోనిధిః ||22||
దేవి త్వద్వదనాంబుజం వితనుతాచ్ఛ్రేయః పరం శాశ్వతం |
కామాక్ష్యద్య మమాంబ పంకజమిదం యత్కాంతిలాభే (చ్ఛయా) |
తోయే నూనమహర్నిశం చ విమలే మంక్త్వా తపస్యత్యలం
తత్సౌందర్యనిధానమగ్ర్యసుషమం కాంతాలకాలంకృతం ||23||
నేత్రే తే కరుణాకటాక్షవిశిఖైః కామాదినిత్యద్విషో
బాహ్యామప్యరిసంహతిం మమ పరాకృత్యావతాం నిత్యశః |
హే కామాక్షి విశాలతాముపగతే హ్యాకర్ణ మిష్టావహే
సాతత్యేన ఫలార్థినాం నిజగతేః సంఫులకం జాయతే ||24||
భ్రూయుగ్మం తవ దేవి చాపలతికాహంకారనిర్వాపణం
కాంతం ముగ్ధవికాసచేష్టితమహాభాగ్యాదిసంసూచకం |
కామాక్ష్యన్వహమేధతాం కృతపరిస్పందం రిపూద్వాసనే
దీనానింగితచేష్టితైరవదిదం సువ్యక్తరూపం పరం ||25||
నానాసూనవితానసౌరభపరిగ్రాహైకలోలాలయః
కిం మాం ప్రత్యభియంతి నేతి కుపితం తప్త్వా తపో దుష్కరం |
నాసీభూయ తవాతిసౌరభవహం భూత్వాభితః ప్రేక్షణ-
వ్యాజేన ప్రియకప్రసూనమలిభిః కామాక్షి భాత్యాశ్రితం ||26||
వక్త్రం పాతు తవాతిసుందరమిదం కామాక్షి నః సర్వదా
శ్రీమత్కుందసుకుడ్మలాగ్రదశనశ్రేణీప్రభాశోభితం |
పుష్యద్బింబఫలారుణాధరపుటం సద్వీటికారంజితం
సౌభాగ్యాతిశయాభిధాయిహసితశ్రీశోభితాశాగణం ||27||
సంతోషం శ్రుతిశష్కులీయుగమిదం సద్రత్నశోభాస్ఫుర-
త్తాటంకాఢ్యయుగేన భాస్వరరుచా సంభూషితం తావకం |
కామాక్ష్యద్య చరీకరీతు విమలజ్యోతిర్మమానారతం
స్వాభ్యాశస్థితగండభాగఫలకం సరాజయజ్జ్యోతిషా ||28||
శీర్షం తే శిరసా నమామి సతతం కామాక్ష్యహం సుందరం
సూక్ష్మం తన్మధుపాలినీలకుటిలశ్రీకుంతలాలంకృతం |
సీమంతం సువిభజ్య తత్ర విపులశ్రీమన్మణీంద్రానిత
స్వర్ణాలంకరణప్రభాసురుచిరం శీర్షణ్యభూషాయితం ||29||
కామాక్షీశ్వరి కోటిసూర్యనినసద్వజ్రాదిరత్నాంచిత-
శ్రీమన్ముగ్ధకిరీటభృద్వితరతాద్ధన్యం శిరస్తావకం |
సంపత్తిం నితరాం మమాంబ మనుజాప్రాప్యామిహానారతం
లోకేఽముత్ర భవాభిధం వ తిమిరం లూత్వా సదాలిశ్రితం ||30||
కామాక్షీస్తుతిమన్వహం భువి నరాః శుద్ధాశ్చ యే భక్తితః
శృణ్వంత్యత్ర పఠంతి వా స్థిరధియః పణ్యామిమామర్థినః |
దీర్ఘాయుర్ధనధాన్యసంపదమమీ విందంతి వాణీం యశః
సౌభాగ్యం సుతపౌత్రజాతమధికఖ్యాతిం ముదం సర్వదా ||31||
కౌండిన్యాన్వయసంభూతరామచంద్రార్యసూరిణా |
నిర్మితా భాతి కామాక్షీస్తుతిరేషా సతాం మతా ||32||
ఇతి శ్రీకామాక్షీస్తుతిః సంపూర్ణా |
Meaning
1. The poet salutes Kamakshi — her braided hair, moonlike face, and gentle compassion; she is beloved of Shiva and the sustainer of worlds.
2. He describes her radiant ornaments and praises her feet that are worshipped by gods — her presence purifies devotees.
3. The glory of her matted hair and its powers are celebrated; days of divine play and the praise of the Lord are remembered.
4. The hymn frames a devotee’s humble plea — the poet asks the Goddess to accept his limited praise and bless him.
5. He admits his lack of scholastic brilliance or ritual skill and relies only on devotion as his petition.
6. He prays for purification of mind and sweetness of speech — that his words become nectar through her grace.
7. The devotee surrenders to the Universal Mother, seeking refuge and the removal of sorrow by her lotus-feet.
8. The dust of her feet is praised as a purifier that cleanses the hearts of the lowly and grants grace.
9. Her hands bear the lotus and jeweled rosary; her gaze is life-giving for those devoted to her.
10. The words born of devotion become like pearls and bestow liberation; the Goddess showers her devotees with grace.
11. Rituals, meditation, and japa are meaningful only when imbued with remembrance of Kamakshi; true power lies in devotion.
12. Remembering her confers strength to live and purpose to the devotee’s efforts.
13. The Goddess is the living source of life; those who do not remember her fail to truly live.
14. Her beauty, fragrance, and smile are described as comfort and inspiration for the devotee.
15. Meditating on her awakens poetic and creative faculties in the heart.
16. Her play (lila) pervades creation; she moves unseen but intimately in the world.
17. In Durga form she slays demons, protecting the virtuous with sword and resolve.
18. The poet yearns even for a moment’s absorption in her presence to cleanse his heart.
19. Adorned with riches and crown, she bestows wealth and dispels darkness from the devotee’s life.
20. Her arms and ornaments shine with jewels; she is the guardian who removes worldly fears.
21. Her blessings on thighs, neck, and chest symbolize prosperity, protection, and brilliance bestowed upon devotees.
22. Her jeweled regalia and radiance reflect her supreme status and the honor she grants to worshippers.
23. Her face is the repository of purity and beauty; constant reverence reveals its splendor to the devotee.
24. A glance from Kamakshi dispels enemies and obstacles; her gaze grants the fruits of spiritual aspiration.
25. Humility, disappearance of ego, and the growth of compassion arise in devotees through her remembrance.
26. Her divine fragrance and charm attract and pacify even the disturbed mind of the seeker.
27. Her limbs, smile, and ornaments are signs of auspiciousness; they bring joy and fortune to devotees.
28. Devotional repetition honors her radiance and secures blessings; the hymn itself is an instrument of grace.
29. The poet continuously bows to her crown and the beauty that adorns her head — the source of glory and protection.
30. With the brightness of countless suns she removes darkness and uplifts devotees into clarity.
31. Those who recite this stuti with steady devotion attain long life, wealth, eloquence, fame, progeny, and auspiciousness.
32. The hymn concludes noting its venerable lineage and that those who revere it receive honor and spiritual success.
⸻
Summary:
The Sri Kamakshi Stuti is a profound hymn of praise and surrender to Goddess Kamakshi of Kanchipuram. It weaves together imagery of beauty, maternal compassion, protective power, and the transformative effects of devotional remembrance. The poet’s humility and longing highlight that devotion — more than ritual expertise — opens the heart to the Mother’s grace. Regular recitation purifies mind and speech, removes obstacles, and bestows worldly and spiritual blessings.
Frequently Asked Questions
What is Sri Kamakshi Stuti?
When and how should one recite this stotra?
What are the benefits of reciting Sri Kamakshi Stuti?
Who can recite Sri Kamakshi Stuti?
How many times should this stotra be recited?
What is the origin of Sri Kamakshi Stuti?
Related Stotras
Comments
Please login to leave a comment
Loading comments...