Sri Krishna Stuti (Akrura Kritam)
shree kri'shna stutih' (akroora kri'tam')
akroora uvaacha |
nato'smyaham' tvaakhilahetuhetum'
naaraayanam' poorushamaadyamavyayam |
yannaabhijaataadaravindakoshaa-
-dbrahmaa''viraaseedyata esha lokah' || 1 ||
bhoostoyamagnih' pavanah' khamaadi-
-rmahaanajaadirmana indriyaani |
sarvendriyaarthaa vibudhaashcha sarve
ye hetavaste jagato'ngabhootaah' || 2 ||
naite svaroopam' viduraatmanaste
hyajaadayo'naatmatayaa gri'heetaah' |
ajo'nubaddhah' sa gunairajaayaa
gunaat param' veda na te svaroopam || 3 ||
tvaam' yogino yajantyaddhaa mahaapurushameeshvaram |
saadhyaatmam' saadhibhootam' cha saadhidaivam' cha saadhavah' || 4 ||
trayyaa cha vidyayaa kechittvaam' vai vaitaanikaa dvijaah' |
yajante vitatairyajnyairnaanaaroopaamaraakhyayaa || 5 ||
eke tvaakhilakarmaani sam'nyasyopashamam' gataah' |
jnyaanino jnyaanayajnyena yajanti jnyaanavigraham || 6 ||
anye cha sam'skri'taatmaano vidhinaabhihitena te |
yajanti tvanmayaastvaam' vai bahumoortyekamoortikam || 7 ||
tvaamevaanye shivoktena maargena shivaroopinam |
bahvaachaaryavibhedena bhagavaan samupaasate || 8 ||
sarva eva yajanti tvaam' sarvadevamayeshvaram |
ye'pyanyadevataabhaktaa yadyapyanyadhiyah' prabho || 9 ||
yathaadriprabhavaa nadyah' parjanyaapooritaah' prabho |
vishanti sarvatah' sindhum' tadvattvaam' gatayo'ntatah' || 10 ||
sattvam' rajastama iti bhavatah' prakri'tergunaah' |
teshu hi praakri'taah' protaa aabrahmasthaavaraadayah' || 11 ||
tubhyam' namaste'stvavishaktadri'sht'aye
sarvaatmane sarvadhiyaam' cha saakshine |
gunapravaaho'yamavidyayaa kri'tah'
pravartate devanri'tiryagaatmasu || 12 ||
agnirmukham' te'vaniranghrireekshanam'
sooryo nabho naabhiratho dishah' shrutih' |
dyauh' kam' surendraastava baahavo'rnavaah'
kukshirmarut praanabalam' prakalpitam || 13 ||
romaani vri'kshaushadhayah' shiroruhaa
meghaah' parasyaasthinakhaani te'drayah' |
nimeshanam' raatryahanee prajaapati-
-rmed'hrastu vri'sht'istava veeryamishyate || 14 ||
tvayyavyayaatman purushe prakalpitaa
lokaah' sapaalaa bahujeevasankulaah' |
yathaa jale sanjihate jalaukaso-
-'pyudumbare vaa mashakaa manomaye || 15 ||
yaani yaaneeha roopaani kreed'anaartham' bibharshi hi |
tairaamri'sht'ashucho lokaa mudaa gaayanti te yashah' || 16 ||
namah' kaaranamatsyaaya pral'ayaabdhicharaaya cha |
hayasheershne namastubhyam' madhukait'abhamri'tyave || 17 ||
akoopaaraaya bri'hate namo mandaradhaarine |
kshityuddhaaravihaaraaya namah' sookaramoortaye || 18 ||
namaste'dbhutasim'haaya saadhulokabhayaapaha |
vaamanaaya namastubhyam' kraantatribhuvanaaya cha || 19 ||
namo bhri'goonaam' pataye dri'ptakshatravanachchhide |
namaste raghuvaryaaya raavaanaantakaraaya cha || 20 ||
namaste vaasudevaaya namah' sankarshanaaya cha |
pradyumnaayaaniruddhaaya saatvataam' pataye namah' || 21 ||
namo buddhaaya shuddhaaya daityadaanavamohine |
mlechchhapraayakshatrahantre namaste kalkiroopine || 22 ||
bhagavan jeevaloko'yam' mohitastava maayayaa |
aham' mametyasadgraaho bhraamyate karmavartmasu || 23 ||
aham' chaatmaatmajaagaara daaraarthasvajanaadishu |
bhramaami svapnakalpeshu mood'hah' satyadhiyaa vibho || 24 ||
anityaanaatmaduh'kheshu viparyayamatirhyaham |
dvandvaaraamastamovisht'o na jaane tvaa''tmanah' priyam || 25 ||
yathaabudho jalam' hitvaa pratichchhannam' tadudbhavaih' |
abhyeti mri'gatri'shnaam' vai tadvattvaaham' paraangmukhah' || 26 ||
notsahe'ham' kri'panadheeh' kaamakarmahatam' manah' |
roddhum' pramaathibhishchaakshairhriyamaanamitastatah' || 27 ||
so'ham' tavaanghryupagato'smyasataam' duraapam'
tachchaapyaham' bhavadanugraha eesha manye |
pum'so bhavedyarhi sam'saranaapavarga-
-stvayyabjanaabha sadupaasanayaa matih' syaat || 28 ||
namo vijnyaanamaatraaya sarvapratyayahetave |
purusheshapradhaanaaya brahmane'nantashaktaye || 29 ||
namaste vaasudevaaya sarvabhootakshayaaya cha |
hri'sheekesha namastubhyam' prapannam' paahi maam' prabho || 30 ||
iti shreemadbhaagavate dashamaskandhe chatvaarim'sho'dhyaaye akroorastutirnaama shree kri'shna stotram ||
Meaning
- I bow to Narayana — the eternal source of all causes, from whose lotus navel Brahma was born and the universe came into being.
- Earth, water, fire, air, space, mind, and senses — all elements and beings arise from You, O Lord.
Even Brahma and the gods fail to perceive Your true nature, bound as they are by the modes of nature; You alone transcend them.
4–5. Yogis worship You as the Supreme Being; Vedic priests perform rituals in Your honor under various forms and names.
6–8. The wise renounce worldly acts and worship You through the sacrifice of knowledge, while others worship You in many forms, yet You are One. Even followers of Shiva ultimately worship You, the Supreme Reality.
9–10. All worship, of any form, reaches You — just as all rivers merge into the ocean. You are the ultimate refuge of all devotion.
11–15. The three gunas — sattva, rajas, and tamas — are born of Your nature. The universe is Your body: the fire Your mouth, the earth Your feet, the sun Your eyes, the sky Your navel, and the oceans Your arms.
16–22. I bow to You in all incarnations — as Matsya, Hayagriva, Kurma, Varaha, Narasimha, Vamana, Parashurama, Rama, Krishna, Buddha, and Kalki — who restore dharma and protect the world.
23–27. O Lord, beings wander deluded by Your maya, chasing false possessions. My mind, bound by desire, is powerless — I surrender to Your feet for grace.
By Your mercy alone can the soul escape samsara; may my mind remain steadfast in Your devotion.
29–30. Salutations to You, O Vāsudeva, infinite source of consciousness and power, O Hrishikesha — protect me, Lord of all beings.
Summary:
The Sri Krishna Stuti (Akrura Kritam) is a profound hymn from the Bhagavata Purana (10th Canto, Chapter 40), where Akrura glorifies Lord Krishna upon beholding His divine form.
Akrura praises Krishna as the supreme cause of creation, sustenance, and dissolution — the One beyond time, nature, and illusion.
The hymn embraces both devotion and philosophy, acknowledging Krishna as the essence of all deities, the embodiment of the Vedas, and the indwelling self of all beings.
Through vivid imagery, it describes the entire cosmos as Krishna’s body, and the ten avatars as His compassionate acts to uplift the world.
Akrura’s surrender marks the essence of Bhakti — humble recognition that all knowledge and liberation stem only from God’s grace.
Reciting this stuti with faith bestows wisdom, detachment from illusion, and the serene joy of divine presence within.
Frequently Asked Questions
What is Sri Krishna Stuti (Akrura Kritam)?
When should this Stotra be recited?
What are the main benefits of reciting Sri Krishna Stuti?
Who can recite this Stotra?
How many times should this Stotra be recited?
What is the origin or source of this Stotra?
Related Stotras
Comments
Please login to leave a comment
Loading comments...