ದುರ್ಗಾದೇವಿಯ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಹೂವು ಅರ್ಪಿಸುವ ಹಲವು ಹಂತಗಳಿವೆ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಕ್ರಿಯೆಯ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಗೃಹಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮವು ಅಂಗಪೂಜೆ ಮತ್ತು ನಾಮಾರ್ಚನೆಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಭಾವಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಂದರಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಸ್ವರೂಪದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಅವಳ ನಾಮಗಳ ಮೂಲಕ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂಗಪೂಜೆ ಎಂದರೇನು?
ಅಂಗಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಪಾದ, ಮೊಣಕಾಲು, ಹೃದಯ, ಕಂಠ, ಮುಖ ಮತ್ತು ಶಿರಸ್ಸಿನಂತಹ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಿ ಹೂವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗಕ್ಕೂ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾವನೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಪುಸ್ತಕವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ದೇವಿಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸುವುದು. ಹೂವನ್ನು ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಇಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಯಾವ ಅಂಗಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ ಈ ಭಾಗದ ಅರ್ಥ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಗಪೂಜೆಯ ನಾಮಕ್ರಮವನ್ನು ಈ ಪರಿಚಯದಲ್ಲಿ ಪುನರುತ್ಪಾದಿಸಿಲ್ಲ.
ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ನಾಮಾರ್ಚನೆ ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ?
ಅಂಗಪೂಜೆಯ ನಂತರ ದುರ್ಗಾದೇವಿಯ ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ನಾಮಾವಳಿ ಅಥವಾ ಸಹಸ್ರನಾಮಾವಳಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಪುಸ್ತಕವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಶತನಾಮಾವಳಿ ಎಂದರೆ 108 ನಾಮಗಳ ಪಟ್ಟಿ; ಸಹಸ್ರನಾಮಾವಳಿ ಎಂದರೆ ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳ ಪಟ್ಟಿ.
ಪುಸ್ತಕದ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ವಿಭಿನ್ನ ನಾಮಗಳು ಅವಳ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾಮಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಾಮದ ಅರ್ಥದತ್ತ ಗಮನವೂ ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.