Sri Mahalakshmi Stotram (from Vishnu Purana)
śrīgaṇeśāya namaḥ |
śrīparāśara uvāca
siṃhāsanagataḥ śakrassaṃprāpya tridivaṃ punaḥ |
devarājye sthito devīṃ tuṣṭāvābjakarāṃ tataḥ ||1||
iṃdra uvāca
namasye sarvalokānāṃ jananīmabjasaṃbhavāṃ | var sarvabhūtānāṃ
śriyamunnidrapadmākṣīṃ viṣṇuvakṣaḥsthalasthitāṃ ||2||
padmālayāṃ padmakarāṃ padmapatranibhekṣaṇāṃ
vaṃde padmamukhīṃ devīṃ padmanābhapriyāmahaṃ ||3||
tvaṃ siddhistvaṃ svadhā svāhā sudhā tvaṃ lokapāvanī |
saṃdhyā rātriḥ prabhā bhūtirmedhā śraddhā sarasvatī ||4||
yajñavidyā mahāvidyā guhyavidyā ca śobhane |
ātmavidyā ca devi tvaṃ vimuktiphaladāyinī ||5||
ānvīkṣikī trayī vārtā daṃḍanītistvameva ca |
saumyāsaumyairjagadrūpaistvayaitaddevi pūritaṃ ||6||
kā tvanyā tvāmṛte devi sarvayajñamayaṃ vapuḥ |
adhyāste devadevasya yogaciṃtyaṃ gadābhṛtaḥ ||7||
tvayā devi parityaktaṃ sakalaṃ bhuvanatrayaṃ |
vinaṣṭaprāyamabhavattvayedānīṃ samedhitaṃ ||8||
dārāḥ putrāstathā''gārasuhṛddhānyadhanādikaṃ |
bhavatyetanmahābhāge nityaṃ tvadvīkṣaṇānnṛṇāṃ ||9||
śarīrārogyamaiśvaryamaripakṣakṣayaḥ sukhaṃ |
devi tvaddṛṣṭidṛṣṭānāṃ puruṣāṇāṃ na durlabhaṃ ||10||
tvamaṃbā sarvabhūtānāṃ devadevo hariḥ pitā | var tvaṃ mātā sarvalokānāṃ
tvayaitadviṣṇunā cāṃba jagadvyāptaṃ carācaraṃ ||11||
mā naḥ kośastathā goṣṭhaṃ mā gṛhaṃ mā paricchadaṃ |
mā śarīraṃ kalatraṃ ca tyajethāḥ sarvapāvani ||12||
mā putrānmā suhṛdvargānmā paśūnmā vibhūṣaṇaṃ |
tyajethā mama devasya viṣṇorvakṣaḥsthalāśraye ||13||
sattvena satyaśaucābhyāṃ tathā śīlādibhirguṇaiḥ |
tyajyaṃte te narāḥ sadyaḥ saṃtyaktā ye tvayā'male ||14||
tvayā'valokitāḥ sadyaḥ śīlādyairakhilairguṇaiḥ |
kulaiśvaryaiśca pūjyaṃte puruṣā nirguṇā api ||15||
sa ślāghyaḥ sa guṇī dhanyaḥ sa kulīnaḥ sa buddhimān |
sa śūraḥ sa ca vikrāṃto yastvayā devi vīkṣitaḥ ||16||
sadyo vaiguṇyamāyāṃti śīlādyāḥ sakalā guṇāḥ |
parāṃgamukhī jagaddhātrī yasya tvaṃ viṣṇuvallabhe ||17||
na te varṇayituṃ śaktā guṇāṃjihvā'pi vedhasaḥ |
prasīda devi padmākṣi mā'smāṃstyākṣīḥ kadācana ||18||
śrīparāśara uvāca
evaṃ śrīḥ saṃstutā samyak prāha hṛṣṭā śatakratuṃ |
śṛṇvatāṃ sarvadevānāṃ sarvabhūtasthitā dvija ||19||
śrīruvāca
parituṣṭāsmi deveśa stotreṇānena te hare |
varaṃ vṛṇīṣva yastviṣṭo varadā'haṃ tavāgatā ||20||
iṃdra uvāca
varadā yadimedevi varārho yadi vā'pyahaṃ |
trailokyaṃ na tvayā tyājyameṣa me'stu varaḥ paraḥ ||21||
stotreṇa yastathaitena tvāṃ stoṣyatyabdhisaṃbhave |
sa tvayā na parityājyo dvitīyo'stu varo mama ||22||
śrīruvāca
trailokyaṃ tridaśaśreṣṭha na saṃtyakṣyāmi vāsava |
datto varo mayā'yaṃ te stotrārādhanatuṣṭayā ||23||
yaśca sāyaṃ tathā prātaḥ stotreṇānena mānavaḥ |
stoṣyate cenna tasyāhaṃ bhaviṣyāmi parāṃgmukhī ||24||
śrīpārāśara uvāca
evaṃ varaṃ dadau devī devarājāya vai purā |
maitreya śrīrmahābhāgā stotrārādhanatoṣitā ||25||
bhṛgoḥ khyātyāṃ samutpannā śrīḥ pūrvamudadheḥ punaḥ |
devadānavayatnena prasūtā'mṛtamaṃthane ||26||
evaṃ yadā jagatsvāmī devarājo janārdanaḥ |
avatāraḥ karotyeṣā tadā śrīstatsahāyinī ||27||
punaścapadmā saṃbhūtā yadā'dityo'bhavaddhariḥ |
yadā ca bhārgavo rāmastadābhūddharaṇītviyaṃ ||28||
rāghavatve'bhavatsītā rukmiṇī kṛṣṇajanmani |
anyeṣu cāvatāreṣu viṣṇorekhā'napāyinī ||29||
devatve devadeheyaṃ mānuṣatve ca mānuṣī |
viṣṇordehānurupāṃ vai karotyeṣā''tmanastanuṃ ||30||
yaścaitaśṛṇuyājjanma lakṣmyā yaśca paṭhennaraḥ |
śriyo na vicyutistasya gṛhe yāvatkulatrayaṃ ||31||
paṭhyate yeṣu caivarṣe gṛheṣu śrīstavaṃ mune |
alakṣmīḥ kalahādhārā na teṣvāste kadācana ||32||
etatte kathitaṃ brahmanyanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi |
kṣīrābdhau śrīryathā jātā pūrvaṃ bhṛgusutā satī ||33||
iti sakalavibhūtyavāptihetuḥ stutiriyamiṃdramukhodgatā hi lakṣmyāḥ |
anudinamiha paṭhyate nṛbhiryairvasati na teṣu kadācidapyalakṣmīḥ ||34||
||iti śrīviṣṇupurāṇe mahālakṣmī stotraṃ saṃpūrṇaṃ ||
Meaning
When Indra regained his kingdom after the battle with demons, he praised Goddess Lakshmi — the consort of Vishnu, seated on His chest, radiant like a lotus.
• She is the Mother of all beings, the source of creation, sustenance, and dissolution.
• She is Siddhi, Swaha, Swadha, Medha, Shraddha, Saraswati, the essence of all spiritual and worldly powers.
• She is Yajna-Vidya, Maha-Vidya, and the giver of liberation.
• All aspects of knowledge, dharma, and wealth arise from Her.
• When She withdraws, the worlds decay; when She returns, creation flourishes again.
• Those who earn Her glance gain health, wealth, and happiness effortlessly.
• Lakshmi declares that She will never abandon devotees who chant this hymn with faith.
Spiritual significance:
This stotram reveals Lakshmi not merely as the goddess of wealth, but as the Divine Shakti of Vishnu — the eternal cosmic energy pervading creation.
Benefits:
Reciting this hymn daily at dawn and dusk destroys poverty, ensures prosperity, family happiness, peace, and divine grace.
Summary:
The Sri Mahalakshmi Stotram from the Vishnu Purana is a divine dialogue between Indra and Goddess Lakshmi. It glorifies Her as the Universal Mother and Source of all wealth and virtue. Chanting it with devotion ensures the constant presence of prosperity and removes all forms of misfortune.
Frequently Asked Questions
What is Sri Mahalakshmi Stotram?
When and how should this stotram be recited?
What are the benefits of reciting Sri Mahalakshmi Stotram?
Who should recite this stotram?
How many times should this stotram be recited?
What is the origin of Sri Mahalakshmi Stotram?
Related Stotras
Comments
Please login to leave a comment
Loading comments...